Part
1 Now | w oborze, kożuchem się z głową nakrył, musi płakał, bo
2 Now | szynku?~Stary Mendel kręci głową, smokcząc mały. silnie wygięty
3 Now | Gruby zegarmistrz skinął głową i zakołysał się na stole,
4 Now | Spoważniał nagle i kiwał głową patrząc w ziemię.~- Pan
5 Now | cha'....~Stary Żyd kiwał głową i uśmiechał się także. Filuteria
6 Now | kolana i zakołysał siwą swoją głową.~Zgarbiony byt teraz i jakby
7 Now | nu. to dla nich taka siwa głowa starego człowieka i takie
8 Now | trzęsącą się brodą białą, z głową wysoko wzniesioną, tuląc
9 Now | mały gimnazista z obwiązaną głową. Zielona lampka paliła się
10 Now | Zrazu zdawało mi się. że mi głowa gdzieś z karku ucieka- bom
11 Now | nich trafić, aleśmy go z głową peleryną nakryli, więc ucichł.
12 Now | Ojciec słuchał ze spuszczoną głową. Cały ten dzień był ojciec
13 Now | głosem.~Skinęła tylko ręką, głowa jej opadła na poduszkę,
14 Now | tymczasem nic. Ojciec tylko głową kiwał, wąsy skubał i patrzył
15 Now | tedy ojciec ze zwieszoną głową, posiedział, po czym westchnąwszy
16 Now | się wyciągnął i wskazał głową na Piotrusia, który zwykle
17 Now | i milczał ze spuszczoną głową.~- Mleka by tez jej trzeba
18 Now | wciągając niuch tabaki i kiwając głową.~Ojcu podnosiły się wąsy
19 Now | jakby, nie daj Boże - tu głową wskazał na matkę, która
20 Now | nuż ramionami ruszać, a głowa trząść, a stękać.,- Myślałem,
21 Now | czapką w ręku i zwieszoną głową.~Co do nas. biegliśmy tuż
22 Now | zastanowienia godną-dodał rzuciwszy głową jak bilardową kulą na przeciwne
23 Now | lekka ku stołowi i rzuciwszy głową jak piłką z lewego ramienia
24 Now | bok Benedycia, wskazując głową na prokuratora. Ale Benedyć
25 Now | dziwować się światu!"~Chwieje głową i zadziera konopiastej grzywy
26 Now | pokazuje drobne zęby i kręci głową. Całe zalęknienie opuszcza
27 Now | uśmiecha się i precz kręci głową. Pan obrońca me nalega-
28 Now | chudy i długi; podniesiona głowa robi go dłuższym jeszcze.
29 Now | płonie jak roratna świeca. Głowa jego zapomniawszy zwykłych
30 Now | nie wierzył i tak kręcił głową, że ledwo trafiał z tabaką
31 Now | Ale pan obrońca podrzucił głową i rzekł:~- Widzę wzruszenie
32 Now | i dobrodusznie zakołysał głową:~- Taki u niego, duszeczki,
33 Now | w ręku trzymał i trzęsąc głową częstował w kolej siedzących,
34 Obra| trudnością. Jego ogolona głowa, twarz szara i siwy kubrak
35 Obra| tapczan, uderzyła w ścianę głową i zaniosła się wielkim płaczem...~-
36 Obra| Spojrzał na mnie, pokiwał głową i zmrużywszy lewe oko zażył
37 Obra| wielką, wciśniętą w kadłub głową.~Chłop był młody, trzydziestu
38 Obra| Onufra wybiła wielka męka. Głowa jego trzęsła się coraz silniej.
39 Obra| sobie widowiskiem, usypiał; głowa mu też nieco z karku zwisła,
40 Obra| widzieć i nie słyszeć wcale: głową tylko na obie strony chwiał
41 Obra| Jezu! Jezu!...~Rękami nad głową splasnął, palce splótł i
42 Obra| bezdomnym daje dach nad głową, słabych wspiera.~Tu czując,
43 Obra| żebrak ? Nigdy!~Potrząsa głową energicznie i podnosząc
44 Obra| bocznych ukazuje się naprzód głowa, dygocąca na cienkiej, wychudłej
45 Obra| z wysiłkiem, stara jego głowa coraz silniej trząść się
46 Obra| plączą, zęby szczękają, głowa się chwieje jak ten liść
47 Obra| w nogach! - mówi kręcąc głową piekarz Lorche.~- Co to
48 Obra| żywił, odziewał, dach mu nad głową dawał za ten marny grosz
49 Obra| rzędzie staje z podniesioną głową. Nikt mu tego za złe nie
50 Obra| wargi. Potrząsa radośnie głową i robi ruch taki, jakby
51 Obra| czarna o prostych włosach głowa i twarz kwadratowa, drewniana,
52 Obra| jak radca.~- Kapuściana głowa! Niedołęga! - szepce przyciszonym,
53 Obra| Kapuściana... ośla... barania głowa!-mówi przez zęby z naciskiem.~
54 Obra| podparta sztywnym fontaziem głowa wydaje się przy tej cienkiej,
55 Obra| siwe, patrząc w ziemię, a głowa coraz szybszym ruchem opada
56 Obra| swą nędzną, starą, siwą głową i usiłując drżącymi rękami
57 Obra| dwa tygodnie jak na bal: głowa do góry, spojrzenie wyzywające.
58 Obra| zgarbiony ksiądz siwy, który głową chwiał tak, że mu słowa
59 Obra| Kat nie syn!~Jęczała i głową o deski tłukła, chwytając
60 Wier| jak szrony, od chłodu,~Bić głową w ziemię, jak czynią szaleni...~
61 Wier| przez puste warsztaty,~Z głową zwieszoną, z obliczem wygasłem~
62 1 | Mogłabyś rankiem widywać nad głową!~Jakie hejnały duchów latające~
63 1 | sadzą z zwieszoną w dół głową.~I tak przed nimi w podróżnym
64 1 | z tą łzą na rzęsie~I z głową siwą, co się w ciszy trzęsie.~ ~
65 1 | czarnym kirem swe oblicze~Z głową nakrywszy, raz tylko westchnęła~
|