Part

 1 Now |           nie takie! - przemówiła po chwili. - Ale to nie tu, nie tu!
 2 Now |              Wieczny odpoczynek".~Po chwili tak mówiła dalej:~- A że
 3 Now |              i głupią uciechę.~W tej chwili wszakże przechodził tamtędy
 4 Now |            go pałającym wzrokiem. Po chwili wyprostował się. wciągnął
 5 Now |             Jakub Gdański - rzekł po chwili z powagą zwracając się do
 6 Now |              jego świadomości.~W tej chwili do długiej, wąskiej sionki
 7 Now |            zbrużdżonej twarzy.~W tej chwili był to prawdziwy Gaon, co
 8 Now |         sypać się zdawały.~Był w tej chwili pięknym jak Apollo...~Kilku
 9 Now |              tak już od południa, od chwili, w której dowiedział się,
10 Now |         umarł!~Stary Żyd milczał.~Po chwili dopiero podniósł głowę i
11 Now |        śniadanie krajała. Od tej też chwili żelazko niezmiernie poszło
12 Now |             A cóż chcesz! - dodał po chwili -jak sobie człowiek tak
13 Now |            nieżywi! - odezwał się po chwili. -Z kacierzem na rzece się
14 Now |    trynitarskim dzwonem, który w tej chwili posępnie bić zaczął. Jednocześnie
15 Now |         silne sapanie, przerywane od chwili do chwili nagle urwanym
16 Now |              przerywane od chwili do chwili nagle urwanym chrapnięciem.
17 Now |              nazywa się kulką.~W tej chwili pan obrońca drgnął i spuściwszy
18 Now |               Skończył i jakby w tej chwili dopiero sam mowę swoją usłyszał,
19 Now |              na miejsce zważa. W tej chwili słychać dzwonek prezydującego:
20 Now |            dotąd czuł jej gorycz. Po chwili mówił dalej:~- W pustych
21 Now |              inkwirenta, który w tej chwili zachłysnął się i poczerwieniał
22 Now |             tego tylko żałował w tej chwili, że gęsi jego tych dziwów
23 Now |         Powieki jego wyglądają w tej chwili jak cienkie, z śmiertelnym
24 Now |              chleba! - kończył w tej chwili rzecz swoją obrońca. - Ale
25 Now |              przedmiot, leżący w tej chwili przed obliczem Wysokiego
26 Now |          rzecz! Nie przerzucał w tej chwili głowy ani na prawe, ani
27 Now |              i surowe. Stracił w tej chwili do reszty charakterystykę
28 Now |        drobną istotę pochłania w tej chwili żałosny głos pokurcia, ciche,
29 Now |   rezolutniej Benedyć. Jest on w tej chwili usposobiony jak najlepiej.
30 Now |         wyglądać, jak wyglądał w tej chwili Benedyć.~Pan prezes wszakże
31 Now |              one były widzenia w tej chwili. Szeroko otwarte, w kupkę
32 Now |          dziwnie przejmującego w tej chwili. Dotąd była to rozterka,
33 Now |         pieczołowitą w tej ostatniej chwili, niemal tak jak litość.
34 Obra|             i czarniawą głowę.~W tej chwili więzień był pochylony nieco
35 Obra|       kabłąkowatych, widocznie w tej chwili drżących nogach.~Baczniejszy
36 Obra|         żebym tak zdrowa była!~W tej chwili strażnik rzucił okiem i
37 Obra|        Aresztantów spędzono w jednej chwili w korytarze, pogoń za zbiegiem
38 Obra|               żeby nie wybuchnąć.~Po chwili znowu ta sama historia.
39 Obra|           czasu pana nadzorcy. W tej chwili oczy jego uspokajają się
40 Obra|           tylko pewne dyspozycje. Od chwili, gdy zaczął mówić, słyszysz
41 Obra|            przerywając rozmowy aż do chwili naciśnięcia klamki, przy
42 Obra|              bardzo poruszane.~W tej chwili wraca "wielmożny". Jednym
43 Obra|          zapytujesz, jakie też w tej chwili książki są w czytaniu. Okazuje
44 Obra|      czytaniu. Okazuje się, że w tej chwili, właściwie mówiąc, żadnych
45 Obra|        Strażnik skłania głowę. W tej chwili pan nadzorca zaczyna rozmowę
46 Obra|              i korytarzy w tej samej chwili, w której uderzy cię na
47 Obra|           oczy zasłania. W pierwszej chwili nie czujesz nawet charakterystycznej
48 Obra|            się nigdy w tej pierwszej chwili takimi pytaniami i odpowiedziami,
49 Obra|              a i na tych znać powagę chwili.~Wzajemnych skarg, plotek,
50 Obra|              te brwie zejdą...~W tej chwili doszliśmy do drzwi. Jakub
51 Obra|          było gniewne wzburzenie. Po chwili wszakże opanował się, odsapnął,
52 Obra| zakomenderował "wielmożny".~W jednej chwili zerwał się Onufer na klęczki
53 Obra|              go zabił. W tej właśnie chwili wbiegł na próg powracający
54 Obra|            Umilkł i zażył tabaki, po chwili zaś tak mówił dalej:~- Ale
55 Obra|           się namyśleć i w ostatniej chwili.~Interesowanych jest mniej;
56 Obra|            po obecnych patrzy. W tej chwili właśnie woźny drzwi zamyka.
57 Obra|          Wunderli jest wszakże w tej chwili tak słaby, ale to tak słaby
58 Obra|          Stanowczo nie wygląda w tej chwili na więcej jak na siedmdziesiąt
59 Obra|            trzymał, spostrzega w tej chwili starego.~- Dziaduś! Dziaduś! -
60 Obra|              stojące. Nie może w tej chwili dać dobitniejszego wyrazu
61 Obra|           Helena staje się bohaterką chwili.~ ~III~Dzień w więzieniu
62 Obra|          która stwarza imię w jednej chwili - i na zawsze. Jest to ,,
63 Obra|              i usta otwierały się od chwili do chwili - bez głosu.~Za
64 Obra|           otwierały się od chwili do chwili - bez głosu.~Za morderstwo
65 Obra|          mocniej jeszcze gwizdać. Po chwili wszakże przystanął u okna