Part

 1 Now |          takie ludzie tam żyją, co wszystko inaczej nazywają.~Przysiadłam
 2 Now |         Czesława i Gawalewicza.~On wszystko wie. Wszystko, co można
 3 Now |      Gawalewicza.~On wszystko wie. Wszystko, co można widzieć na lewo
 4 Now |     klajstrem, próbując go niemal. Wszystko to tworzy jakąś atmosferę
 5 Now |            te książki, te nauki to wszystko na nic!~Odsapnął i znów
 6 Now |            Co słychać? - spytał.~- Wszystko dobrze, broń Boże od złego! -
 7 Now |           Jakby Żydowi pieniądz za wszystko miał być, toby jemu Pan
 8 Now |      powiada, co dla Żyda pieniądz wszystko jest? Nu, niech i tak będzie!
 9 Now |           lizie, pieniądze u niego wszystko! A im kto mniejszy będzie
10 Now |        flisy już nie są?-.. To już wszystko cudze?... To pan dobrodziej
11 Now |         Przetrząsnęliśmy nareszcie wszystko, a przekonawszy się, że
12 Now |            i moździerz, i żelazko, wszystko ci het przedajem!~- Siarczyste! -
13 Now | wzgardliwie usta powiedział, że to wszystko szmelc tylko chyba. Żelazko
14 Now |             jak sobie człowiek tak wszystko jedno po drugim rozpomni...~
15 Now |     pomieszczenie, tera ściółka, a wszystko drogo.~Matka jęknęła tylko.~
16 Now |      czasem znów przepowiadała, że wszystko Piotrusiowi zapisze, bo
17 Now |            znak jako już pacierz i wszystko, co do niego należało, dokumentnie
18 Now |           parą złotoczarnych oczu, wszystko to podniosło sprawę ową
19 Now |         załamanych świateł, a nade wszystko jarzył się od bogato haftowanych,
20 Now |         gwiazdy i wstęgi mundurów.~Wszystko tu było jasne, wspaniale,
21 Now |        jasne, wspaniale, dostojne: wszystko też wydawało się pełne dobroci
22 Now |   niebezpieczną. Zresztą, na co to wszystko? Właściwie cała nawet obrona
23 Now |            niego z nową siłą. Mimo wszystko nie czuje się on tutaj dość
24 Now |         było, ale myśli w sobie to wszystko i uśmiecha się i precz kręci
25 Now |     właściwego miejsca oberwańców, wszystko to podobać się nie mogło.
26 Now |    koszuliny. Benedyć, patrzący na wszystko rozważnym wzrokiem, widział,
27 Now |             a?...~W sali tymczasem wszystko odetchnęło jakby, zakołysały
28 Obra|           porządnego haresztanta i wszystko się skurczy. Dość już było
29 Obra|          dyletantyzmu- A czynił to wszystko z natchnienia, bez uprzednich
30 Obra|       wielmożny" - ale przecież to wszystko podług księgi idzie. Jakub!
31 Obra|           że te "szelmy" strasznie wszystko niszczą i że gdyby im tylko
32 Obra|          macha ręką na znak, że mu wszystko jedno. Po czym każe otwierać
33 Obra|             powraca i prosi cię na wszystko, abyś do mieszkania jego
34 Obra|      potrafił.~Drogą, na której tu wszystko zrobić można, jest droga
35 Obra|           się, mówisz i czynisz to wszystko z zupełnym spokojem. Owszem,
36 Obra|          muszę mieć, bo tu na mnie wszystko z kaźny idzie! I jadło,
37 Obra|       jadło, i mundur, i spanie, i wszystko z kaźny na mnie idzie! Wie
38 Obra|             przekazując mu niby to wszystko, co od Osmólca usłyszał. "
39 Obra|           idzie, patrzy, akuratnie wszystko prawda.~Chłop w jednej koszuli
40 Obra|         jakoś, dzięki Bogu, idzie. Wszystko jeszcze może być dobrze!~
41 Obra|           jeszcze może być dobrze!~Wszystko może być dobrze.~- Sto pięćdziesiąt!-
42 Obra|            się... Co teraz będzie? Wszystko się wydało...~W niezmiernym
43 Obra|            krzeseł służącego - oto wszystko. Pomimo wszakże tego schludnego
44 Obra|            Od jednego do drugiego, wszystko się wydało. Zabrali ich
45 Obra|        wszelki sposób, aż wreszcie wszystko było skończone, załatwione
46 Obra|    objawienie tej niezagasłej mimo wszystko iskry człowieczeństwa, która
47 Obra|     stanowił pewne urozmaicenie; a wszystko to dawało na resztę dnia
48 Obra|        jeść nie dostaje. Pomimo to wszystko, ochędóstwo w Serbii pozostawiało
49 Obra|       paraliżem przeciąg.~Poza tym wszystko tu jest w porządku. Izby
50 Obra|           garścią słomy, na to zaś wszystko gruby wojłok, służący do
51 Obra|     słodkim głosem: "To macocha... wszystko macocha..."~- W Sybir idziesz,
52 Obra|           oknami w półkole. Pomimo wszystko, co dla zamaskowania tych
53 Obra|        ramy, przesuwa czółenko, co wszystko razem tworzy jednostajny,
54 Obra|           łzy, skruchę, szczerość, wszystko, co wzruszyć i rozbroić
55 Obra|           większych, pościeli itd. Wszystko musi pomieścić w niewielkim
56 Obra|         desperacką obojętnością na wszystko. Przybyłe z miasta kobiety
57   1 |           się skrzypiące krzyże,~I wszystko stało w milczeniu i w mirze.~ ~
58   1 |          nami zostało.~Bo nie jest wszystko tobie pokazanem,~A tylko