Part

 1 Now |        takich wyrobione, że to ha, jako że lasów tam dostatek i
 2 Now |           krzyziki czerwoną wełną, jako że to niby ochfiara jest
 3 Now |        żywa, i liść puści, właśnie jako ta różdżka Aronowa, co to
 4 Now |           było niczym, bo to Cygan jako Cygan, czarny na gębie,
 5 Now |           chude nogi, żeby okazać, jako o przykrycie nie dba.~Istotnie,
 6 Now |           tego moździerza uważałem jako ważniejsze aniżeli moje
 7 Now |        Pociągnąłem Felka za rękaw, jako że bezpieczniej mi się zdało
 8 Now |  uspokojony wraz z panem Łukaszem, jako że nie godzi się o bydlę
 9 Now |      pięścią w piersi bić, na znak jako już pacierz i wszystko,
10 Now |           przelotnie myślał o tym. Jako łagodny. dobroduszny człowiek
11 Now |          swoje oczy na stół, gdzie jako dowód rzeczowy leżał dość
12 Now |         pilnie ku stołowi patrzył, jako że to strzeżonego i sam
13 Now |           o kozik. Wiadome rzeczy, jako są baby na wszelakie żałoście
14 Now |             trzymał, bo pomocnika, jako żywo nie potrzebował i nie
15 Now |           o zjedzone masło i sery. Jako obrońca dodany z urzędu
16 Now |         niepokojem. Wie on dobrze, jako był przyczyńcą do zjedzenia
17 Now |          bose stopy mocno ścisnął, jako to widział u stojącego przy
18 Now |            zostało zakwalifikowane jako kradzież z włamaniem.~
19 Obra|         Człowiek przestaje istnieć jako indywiduum, a zamienia się
20 Obra|            czytał gdzieś niedawno, jako w Ameryce nieraz sami przestępcy
21 Obra|  kancelarii przygotowywano raport, jako taki a taki więzień na gorączkę
22 Obra|          zaczynające się słowami: "Jako to słońce, co świeci na
23 Obra|         miesiąc tak stał na niebie jako rybie oko i cała ona komórka
24 Obra|          by się włóczył po drogach jako wstrętny żebrak ? Nigdy!~
25 Obra|        Dziad napijał się może...~- Jako żywo! Nikt go pijanym nie
26 Obra|         darmo nie może. Bóg widzi, jako nie może! Ale z tym, co
27 Obra|       ściągając ze złością rękawy. Jako urzędnik gminy czuje się
28 Obra|      Więzienia przywykliśmy uważać jako coś bardzo ponurego i ciemnego:
29 Obra|     okazując jawnie wzgardę swoją, jako władza, dla tych upośledzonych
30 Obra|           przez siebie zrobionych, jako odpowiedź uczuciom zakochanego
31 Wier|       nieruchomy i cichy na stole,~Jako milczące wobec łez ołtarze...~
32 Wier|      świeci, czy gwiazdy wschodzą,~Jako te kwiaty polne".~ ~"To
33 Wier|        baldachima!~ ~Dęby a jodły, jako te wieże,~Pod niebo się
34 Wier|            mateńko, nie taki samy,~Jako te insze dzieci,~Co to się
35 Wier|            zmierzch zapadł czarny,~Jako ta czarna dola...~Któż dziecku
36   1 | Wyrzuconego w błękity sztyleta~ ~I jako żagiew, co śmierć ją podsyca,~
37   1 |           wieczora~Otrzęsie serca, jako nawałnica,~I we łzach stanie,
38   1 |    podnosiła twarz wyschłą i białą~Jako opłatek na jasność miesiąca,~
39   1 |           z światłem na przemiany,~Jako gdy z nocą świt walczy różany.~ ~
40   1 |           zmartwychwstań groby..~A jako ciężko znów iść do łańcucha~
41   1 |       ziemi -~I czułem, jak drży i jako się trwoży~Cichy w swej
42   1 |           drogą krzyżową i czarną,~Jako ów pielgrzym, idący znad
43   1 |           wrzaskliwym szczebiotem,~Jako tych dwojga głowiny i ręce...~
44   1 |   zatliwszy pochodnie.~ ~A w dole, jako zroszone mrowisko,~Kiedy
45   1 |          złotym~Tysiąc się głosów, jako wicher, wzbiło~I tysiąc
46   1 |          znów jest nimi obciążona,~Jako dni onych, nim wyszli z
47   1 |       lepiej był zastygnął~I leżał jako powalona kłoda!~Kobieta
48   1 |        szyjki wyciągnąwszy cienkie~Jako wróbliki one, patrzą w trwodze~
49   1 |        wyszedł ze mnie, ale wycie,~Jako więc psów tych, którzy tam
50   1 |          mękę przed skonaniem~Tak, jako o tym mówią ludzie starzy,~
51   1 |         mojej Beatrycze~,1 zaszło, jako wieczorowe zorze...~A ona,
52   1 |           gdy do nich zagadam...~A jako chmury, za wiatrem gdy śpieszą,~