Part

 1 Rota|        będzie Niemiec pluł nam w twarz~Ni dzieci nam germanił.~
 2 Now | gorejącymi oczami patrzył w jego twarz płaską, ozdobioną szerokim.
 3 Now |     bardzo. Jego ospowata, długa twarz zdawała się jeszcze dłuższą
 4 Now |      drżenie jego starych kolan; twarz z czerwonej stała się brunatną,
 5 Now |        szerokim oddechem, a choć twarz miał jeszcze jak opłatek
 6 Now |      łóżka trzymając rękę malca.~Twarz studenta była już tą samą
 7 Now |     wielką gorzkość...~Zamilkł i twarz znowu w ręce ukrył. Mała
 8 Now |       nic już nie odpowiedziała, twarz jej była tak biała, jak
 9 Now |          głośno.~Podniósł ojciec twarz i obie ręce w niebo; z jego
10 Now |         jak tarcza wypolerowana, twarz miał mięsistą, oczy blade,
11 Now |     grzbietem i zapadłą piersią. Twarz ma zwiędłą, obojętną, spojrzenie
12 Now |             myśli, a jego śniada twarz obleka się nagłym niepokojem.
13 Now |    trzymał je wbite w znędzniałą twarz dziecka, z dziwną mieszaniną
14 Now |          bystrym wzrokiem w samą twarz dzieciaka zapytał rubasznie,
15 Obra|     tłuszczem. W dalszych latach twarz więźnia staje się rozmiękłą,
16 Obra|          dziką przenikliwością w twarz strażnika, który, bokiem
17 Obra|          nagle i stanął twarzą w twarz przeciw~pogoni.~Był straszny-
18 Obra|    straszny- Oczy jak pochodnie, twarz trupio ściągnięta, zęby
19 Obra|  trudnością. Jego ogolona głowa, twarz szara i siwy kubrak odbijają
20 Obra|          z miejsca, tylko dłonią twarz zasłoniwszy, głębiej się
21 Obra|      Oryginalnie piękną była jej twarz śniada i niezmiernie wynędzniała,
22 Obra|         wciśniętym łbem golonym. Twarz miał dużą, ospowatą, mocno
23 Obra|          i w proch się rozsypie. Twarz jego nie była ani bezmyślnie
24 Obra|         patrzył bystro, wprost w twarz "wielmożnego". "Wielmożny"
25 Obra|         wyprostowany i również w twarz "wielmożnego" patrzył. Co
26 Obra|         bo mu kołem, wpatrzone w twarz "wielmożnego", stanęły.~
27 Obra|       zmąconym wzrokiem; na jego twarz śmiertelnie stroskaną nie
28 Obra|     dziecko! O Jezu! Jezu! Jezu!~Twarz pana nadzorcy zachodziła
29 Obra|    sadźcie!~Na szeroką, obrzękłą twarz jego wystąpił wyraz śmiertelnego
30 Obra|      nową z gorącym krupnikiem w twarz parobkowi cisnął, po czym
31 Obra|      niemal że nie szpeci wcale. Twarz ma mięsistą, okrągłą, wąs
32 Obra|    Ciemna czerwoność bucha mu na twarz resztką krwi spod serca.~
33 Obra|         kości dygocą. Struchlała twarz blednie, bieleje, staje
34 Obra|          i strachem patrzą się w twarz syna. Nie, nie, on nie chce,
35 Obra|         W świetle tym zmartwiała twarz starego nabiera nieco życia.
36 Obra|         prostych włosach głowa i twarz kwadratowa, drewniana, cofa
37 Obra|       słychać głos Spenglera. Na twarz pana radcy bucha płomień
38 Obra|          Probsta oczy zapadły, a twarz sczerniała i wyschła. Kurczy
39 Obra|       potem spojrzawszy bystro w twarz urzędnika rzecze silnym,
40 Obra|        swoją bardzo miłą i bladą twarz nad robotą. Kiedy inne narzekały,
41 Obra|        Nie czekając tedy, daje w twarz którejkolwiek z towarzyszek,
42 Obra|         barczysta, dość słuszna, twarz miała ospowatą jakby, z
43 Obra|    uprzejmość p. nadzorcy i jego twarz pełna słodyczy i ludzkości.
44 Obra|         tych małych. Matka miała twarz martwą jakby i śniadszą
45 Obra|    której nabrzmiała i trędowata twarz była ohydną maską zeszpeconą
46 Wier|         syna, mizerna i licha...~Twarz jej wygasła, pożółkła, zmartwiała,~
47 Wier|    szturmem tę izbę ubogą.~Blada twarz chłopca zrobiła się sina...~
48   1 |   Przejrzystym palcem wskazał mi twarz jedne...~Była tak jasna
49   1 |     gwiazd gadająca,~I podnosiła twarz wyschłą i białą~Jako opłatek
50   1 |  nakrywszy źrenice,~Surową miała twarz i bardzo ciemną,~A ponad
51   1 |       które jęczą...~Zmiłuj się! Twarz mi nakryj szat twych tęczą,~ ~