Part

 1 Now |          tak mówiła dalej:~- A że choć i mogiły, to tam sobie naród
 2 Now |   okrutnie się w nim rozmiłowała, choć tam ludzie powiadali, że
 3 Now |         tylko świeciły spode łba, choć ich ta wielce od miski nie
 4 Now |           się do swego warsztatu. Choć chłopak cicho się sprawia
 5 Now |         by spojrzeć na chłopca, a choć po klajster ręką sięgnąć
 6 Now |           po te pieniądze wlizie. choć msze rzeczy przy nich są,
 7 Now |           prosił pana dobrodzieja choć o połowę sklepu, choć o
 8 Now | dobrodzieja choć o połowę sklepu, choć o potowe te wszystkie zegarki,
 9 Now |       nabrał szerokim oddechem, a choć twarz miał jeszcze jak opłatek
10 Now |           mnie tymczasem zawołał, choć mu się jeszcze ręce trzęsły
11 Now |      rosół i świeże mięso jeść, a choć płakała na taką utratę i
12 Now |           czy nie wołał, co dzień choć przez drzwi zajrzał. Już
13 Now |   zostawiliśmy za sobą het precz, choć Żydzisko pędziło za nami
14 Now |          upierz, tu strawę uwarz, choć się tam i nie zawsze warzyło,
15 Now |        skończyło.~A mróz trzymał. Choć się i wiatr na zachód obrócił,
16 Now |          Myślałem, że mnie ojciec choć po chleb pośle, ale nie.
17 Now |          Matkę aż febra trzęsła i choć się ruszyć prawic nie mogła
18 Now |         co jeden, to mniej dawał; choć o dwa, o trzy grosze, ale
19 Now |   dziesiątką. Co tylko która była choć trochę starta, natychmiast
20 Now |      dzień sieczki kup, a i otrąb choć z garstkę, boć to owsa nie
21 Now |       zaglądał pan Łukasz rzadko, choć go kumoterstwo z nami łączyło;
22 Now |          spokojnym głosem ojciec, choć znów mu się wąsy zjeżyły. -
23 Now |    chodził, co weźmie, to położy, choć się tam w tej pustce nie
24 Now |           być ciężką, bo kumoter, choć stary, prosto pod nią stał;
25 Now |          duszy, po który by warto choć na śledzia sięgnąć? Oczywiście,
26 Now |             Na surmie nie wygrać, choć i na najdłuższej... Mamaż
27 Obra|        ostatkiem złotych liści, a choć nic było najlżejszego wiatru,
28 Obra|           co chwila.~Wtem padł, a choć się w tejże sekundzie niemal
29 Obra|       łaski pani, to ma takie, że choć z nich bicze kręć na cztery
30 Obra|          Niech no by pan strażnik choć jedną noc nocował na mojej
31 Obra|      chłopca do podzelówki dawał, choć sam w drewnianych trepach
32 Obra|     resztę dnia przedmiot rozmowy choć cokolwiek spokojniejszej,
33 Obra|         jak mu nic nie jest. Żeby choć oślepł, toby człowiekowi
34 Wier|     Opłatę do kasy wnieść trzeba,~Choć jedno ziarno wydadzą trzy
35 Wier|       ziarno wydadzą trzy kłosy~I choć nie zaznasz przez rok cały
36 Wier|              Jakżeby chętnie żył, choć chwilę, życiem~Wiedzy i
37 Wier|       sobie: „Czemu to, mój Boże,~Choć Chrystus przyszedł, tak
38 Wier|          z wieczora,~Matulę bije, choć płacze i chora?...~Czemu
39 Wier|        dotąd na książce nie uczą?~Choć rad by wiedzieć, co jest
40 Wier|      przyszedł Bóg może?~Wszakże, choć co rok do dworu chłopięta~
41 Wier|         się przegiąć trzeba,~Żeby choć. skrawek, choć odrobinkę~
42 Wier|       trzeba,~Żeby choć. skrawek, choć odrobinkę~Zobaczyć czasem
43   1 |         że mnie te oczy prowadzą,~Choć jeszcze usta, jak pąki zamknięte,~
44   1 |    opłatek na jasność miesiąca,~A choć na ustach nie miała pacierza,~
45   1 |       kręte uczynił gadziny;~Lecz choć znać było, że dusza w nim
46   1 |           sprzed mojej źrenicy,~A choć dokoła tak czyste powietrze~
47   1 |     dokoła tak czyste powietrze~I choć sam w sobie strzegę tajemnicy,~
48   1 |     powałem,~Gdym jęk usłyszał; a choć się zaciąłem~Przez tę noc
49   1 |           tę noc jedną, jak wilk, choć słyszałem~Krzyk mordowanych
50   1 |      niech modli przed Panem,~Aby choć jeden z was był naleziony,~