Part

 1 Now |      Położył mu na głowie rękę i rzekł z naciskiem:~- Uczciwym
 2 Now |       urząd, to i chwała Bogu! - rzekł Mendel.~Rozśmieli się obaj.
 3 Now |         Podobno Żydów mają bić - rzekł tłusty zegarmistrz kiwając
 4 Now |         jowialnej dobroduszności rzekł:~-Żydów? Jakich Żydów? Jeśli
 5 Now |           Za to. że Żydy!~- Nu - rzekł Mendel mrużąc siwe oczy -
 6 Now |       jest!~- Nie o to chodzi! - rzekł patetycznie zegarmistrz. -
 7 Now |      brodę i pomyślawszy chwilkę rzekł:~- Pan dobrodziej wie, jak
 8 Now |        uśmiechnąwszy się smętnie rzekł:~- To już my go nie nazywali
 9 Now |         pogłaskał go po głowie i rzekł:~-Kubuś to takie imię. co
10 Now |        Gdański i Jakub Gdański - rzekł po chwili z powagą zwracając
11 Now |        Pan dobrodziej się myli - rzekł. - Ludzie tego nie powiadają.
12 Now |      Gdański raz jeszcze głowę i rzekł:~- Pan powiada, co u mnie
13 Now |          aż stanął przed matką i rzekł:~- Co chłopakom po łóżku,
14 Now |          was, robaki, odzieję? - rzekł ojciec patrząc, jakeśmy
15 Now |  sczerniały i podając go Folkowi rzekł:~- Nu, ty mądry chłopiec!
16 Now | gdzieście nie dołożyli trojaka - rzekł stukając palcem w kupkę
17 Now |       mtrącił mnie Felek w bok i rzekł półgłosem:~- Wicek!~- A
18 Now |      kiedym się śmiał:~- A co? - rzekł - zły chleb, myślisz?~I
19 Now |   została.~- Wiesz co, Anulku? - rzekł tego dnia ojciec, siadając
20 Now |          przełknął tylko ślinę i rzekł:~- Skóra i kości zarobią
21 Now |       też drogie...~- A drogie - rzekł obojętnie ojciec, ale widziałem,
22 Now |         kumotrowi nie wpieram! - rzekł patrząc w ziemię. -~Dla
23 Now |            Ja ta nie machlerz! - rzekł porywczo ojciec, a już mu
24 Now |             Jak ona ślepa jest - rzekł pociągając nosem - to znów
25 Now |          insze gadanie ma być? - rzekł porywczym nieco głosem. -
26 Now |        zabrał:~- Jeszcze słowo - rzekł. - Jest okoliczność, która
27 Now |        notaty swe prokuratora, i rzekł bezbarwnym, obojętnym. nieco
28 Now |        lewego ramienia na prawe, rzekł:~Pozwalam sobie wniosek
29 Now |      jest narzędzie występku!" - rzekł on wskazując drobny przedmiot,
30 Now |        obrońca podrzucił głową i rzekł:~- Widzę wzruszenie wasze,
31 Now |         usta jakby do uśmiechu i rzekł obojętnym, nieco drżącym
32 Now |         Wysunął się z gromadki i rzekł raźnym głosem:~- Tichobaj!~
33 Now |          skromnie spuścił oczy i rzekł suchym, obojętnym głosem:~-
34 Now |       więcej niż jedno nazwisko!~Rzekł, podniósł nagle głowę i
35 Obra|     pomocnikowi swemu, kiedy ten rzekł:~- Kiedyż mu się wyrok miał
36 Obra|        wielmożnego".~- Osmólec - rzekł pan nadzorca silnym swoim,
37 Obra|  mrugając wytrzeszczonymi oczami rzekł:~- Nie pokazało się tam
38 Obra|          no! Bez tych czułości - rzekł miększym już głosem pan
39 Obra|           No, dosyć już, dosyć - rzekł, podnosząc go łaskawie,
40 Obra|   pochylając się z miną zaufańca rzekł:~- I nie bydlę to, proszę
41 Obra|       wtedy pan nadzorca wstał i rzekł suchym głosem:~Na dwadzieścia
42 Obra|      swoje wyschłe, sękate palce rzekł:~- Phi!... Cóż ta już Onufrowi!
43 Obra|   obejrzał się na prawo, a potem rzekł:~- Bez te ostatnie czasy
44 Obra|          Cóż tam taki Osmólec! - rzekł wreszcie. - Takiemu Osmólcowi
45 Obra|        od niego.~- A to karcer - rzekł uprzejmie pan nadzorca,
46 Wier|        Wszedł sędzia, spojrzał i rzekł: "Gdzie rodzice?"~"Nieznani" -
47 Wier|        ręką jego płowej głowy,~I rzekł: "Pójdź, dziecię! ja cię
48   1 |              Pobladł mój anioł i rzekł: - Zginą z głodu.~ ~
49   1 |        obłokiem~Pomsty otoczył i rzekł: "Nie odpuszczę!~Straszną