Part

 1 Now |          jamę, ręce starej opadły. Chwilę trwała cisza.~- No dobrze,
 2 Now |           niego, czekając na wolną chwilę, w której Mendel da mu tektury
 3 Now |    pęcherza i kurząc ją, wypoczywa chwilę. Tytoń, którego używa, nie
 4 Now |          tałes i po modlitewnik.~W chwilę potem rozlega się wargowy,
 5 Now |            chudą szyję nasłuchiwał chwilę. Wrzawa zbliżała się szybko.
 6 Now |            zupełnie przez tę jedną chwilę.~- Dajta spokój, .Janowa -
 7 Now |    rozśmieli. Stałem już z workiem chwilę, ale ojciec zapomniał widać
 8 Now |           na nogę czekałem jeszcze chwilę, ale mi okrutnie pilno było,
 9 Now |          ręce trzęsły, kiedy nam w chwilę potem chleb na śniadanie
10 Now |      jeszcze, że matka spała na tę chwilę.~Tego dnia nie latałem po
11 Now |          Westchnął ciężko, poleżał chwilę cicho i na bok się do pieca
12 Now |            wesoło, ochoczo, ani na chwilę nie przerywając rozmów i
13 Now |        cienkim głosem dzwonek, a w chwilę potem przyszedł ksiądz w
14 Now |       tylko nie nawiedzi go pod tę chwilę dzwonienie w prawym albo
15 Now |           tę. i w tę stronę. Przez chwilę zdawało się nawet, że skończy;
16 Now |      podnosi się ze stołka i przez chwilę nie wie, co począć z długimi
17 Now |            Zdawało się nawet przez chwilę, że obojętny wzrok jego
18 Now |         odtwarza przed nim całą tę chwilę z zupełną dokładnością.~-
19 Now |      błysnęły ciemnym żarem. Przez chwilę trzymał je wbite w znędzniałą
20 Now |         okiem zebranych, pomilczał chwilę i przystąpił do zreasumowania
21 Obra|            konie kręcić zaczynały.~Chwilę trwała cisza. Nikt bramy
22 Obra|       wnętrzu, przez długą wszakże chwilę nikt nie przybywał. Zaczłapały
23 Obra|            jednej nodze.~Chłopak w chwilę był z powrotem.~- Co się
24 Obra|      stronę uciekał Cygan. Jakoż w chwilę potem Filip, ojciec Józka,
25 Obra| wyczerpania.~Biegł wszakże jeszcze chwilę, coraz wolniej, wolniej,
26 Obra|           i przejrzeć dzienniki.~W chwilę potem na górnym korytarzu
27 Obra|            twarzy pana sekretarza. Chwilę trwało milczenie, podczas
28 Obra|           ucieczką...~Stał Jeszcze chwilę i patrzył osłupiały przed
29 Obra|       kiedy pan nadzorca, który na chwilę był wybiegł, powraca i prosi
30 Obra|           pomijasz prawie zupełnie chwilę obecną, zajmując się przeważnie
31 Obra|            linią, usta jej drgały.~Chwilę patrzyła tak na strażnika
32 Obra|            Wielmożny" stał jeszcze chwilę twarzą ku drzwiom zwrócony,
33 Obra|       stary zwiesić i zdrzemnąć na chwilę. Co do pana nadzorcy, ten
34 Obra|          oczyma groźne i drgające.~Chwile trwało milczenie.~Zaparty,
35 Obra|       radca zatrzymał się tylko na chwilę, nie siada nawet, ale rozmowa
36 Obra|  znędzniałą postać. Stoi tak przez chwilę, mnąc w ręku stary pilśniowy
37 Obra|          Po czym zatrzymuje się na chwilę. - Moi panowie! Nic nie
38 Obra|       radca stoi jak na szpilkach.~Chwilę bawi się koralowym brelokiem,
39 Obra|     zmrużonymi oczyma.~Namyśla się chwilę, po czym macha obojętnie
40 Obra|           jak we drzwiach znika. W chwilę potem widzi go jeszcze przez
41 Obra|             Pan radca promienieje. Chwilę wodzi po obecnych ożywionym
42 Obra|           tryumfujący pan radca.~W chwilę potem Kuntz Wunderli stoi
43 Obra|          uśmiech nie zszedł ani na chwilę z jej pełnych ust rumianych.~
44 Obra|   cierpienia w oczach. Usiadłam na chwilę przy jednym z tych ostatnich,
45 Wier|          Jakżeby chętnie żył, choć chwilę, życiem~Wiedzy i światła,
46 Wier|          jakoś dziwne...~Wahał się chwilę, czy właściwym będzie~Odpowiedź
47   1 |        rozmach kosy.~ ~Cisza przez chwilę, potem bęben. Potem~Buchnęła