Part

 1 Now |   odpowiedzi też nie czekał, tylko mówił dalej głosem~wezbranym,
 2 Now |        Wnet się jednak pohamował i mówił dalej z jowialnym uśmiechem,
 3 Now |           boleści umierać musiała!~Mówił szybko, coraz szybciej,
 4 Now |            Dajta spokój, .Janowa - mówił twardym, brzmiącym jak dzwon
 5 Now |            tak, z grzeczności, jak mówił, dowiedzieć się, czy matka
 6 Now |       płaszcz, o którym ojciec też mówił, że jest raz na całe życie.
 7 Now |       państwo. Felek tak o żelazku mówił, jakby to była warząchew
 8 Now |       biegałem.~- Zimno tu jakoś - mówił pan doktor wychodząc - i
 9 Now |       złotych i szesnaście groszy; mówił też, że moździerz to się
10 Now |     dziewięć złotych". To ,,równe" mówił takim głosem jakby do onych
11 Now |         czysta.~- Na glanc... -jak mówił Felek.~Poszła gorsza matczyna
12 Now |        ojciec wesoło, a grając tak mówił do matki:~- Pamiętasz. Anulka,
13 Now |           cniło, coś ze trzy dni - mówił ojciec miękkim głosem. -
14 Now |            Jak idziem do ochrony - mówił dalej Felek - to ci całą
15 Now |          śmiechu z tej "hecy" -jak mówił Felek.~Wesołość nasza jednak
16 Now | pokrzywdzonego przez nas miał, nie mówił ,,powiem ojcu" albo "powiem
17 Now |              Ależ tu zimno u was - mówił pan doktor zachodząc do
18 Now |          U-u-u... szpat, psia... - mówił tymczasem pan Łukasz, wyciągając
19 Now |           katolik, nie Żyd.~Ojciec mówił z wolna, hamując się. ale
20 Now |          wisiał.~- Bóg świadkiem - mówił ojciec - że bym obcemu,
21 Now |           i masło.~- Mizeria! -Jak mówił dowcipny pan Hieronim rozdając
22 Now |         spojrzenie osowiałe nieco. Mówił głosem przyciężkim. trochę
23 Now |              Drobne przestępstwa - mówił -jak drobne szczepy. Z drobnych
24 Now | prezydującego.~- Ja. na przykład - mówił dalej - masła nie jadam
25 Now |         czuł jej gorycz. Po chwili mówił dalej:~- W pustych żarnach
26 Now |         Kab husi widziały !~"Mama" mówił ot tak z głupoty z nawyczki
27 Now |         wtedy ostatni chleb jedli!~Mówił to powolnym, dość cichym,
28 Now |     wygolony podbródek. Pan prezes mówił. Benedyć słyszał dobrze,
29 Obra|         jaką bym mu sam naznaczył.~Mówił to. aby coś powiedzieć.
30 Obra|            zbić, żeby go aż ubić - mówił jeden.~- Przecie go nie
31 Obra|           skończył.~- Cóż znowu! - mówił zmieszany ,,wielmożny" -
32 Obra|            to, proszę łaski pani - mówił zniżywszy głos nieco -jak
33 Obra|  szlachetnie skrojona. Brwie - jak mówił Jakub - silnie ściągnięte,
34 Obra|          Przygasł już w sobie, ale mówił jeszcze ostrym, świszczącym
35 Obra|        zważał na to, a Osmólec tak mówił dalej:~- Niech no by pan
36 Obra|           idzie! Wie pan strażnik?~Mówił to zwrócony twarzą do strażnika,
37 Obra|          biurowym.~- A po drugie - mówił dalej Osmólec - człowiek
38 Obra|          komizmu pełna.~- A dziś - mówił Osmólec obtarłszy usta wierzchem
39 Obra|           A cóż to wielmożny pan - mówił wzruszonym głosem - mało
40 Obra|            majętności! hu... hu...~Mówił szybko, płaczliwym głosem,
41 Obra|        oczy, pociągnął nosem i tak mówił dalej:~- Tak mu oto błąd
42 Obra|          tabaki, po chwili zaś tak mówił dalej:~- Ale mu ta i tak
43 Obra|           po całych dniach pacierz mówił, w piersi się bił, a już
44 Wier|        Niechże was Chrystus - głos mówił - rozsądzi,~Kto więcej winien:
45 Wier|       dworu do chaty przychodził~I mówił: "Bracia, Chrystus się narodził!"~
46   1 |           i płacze?..;~Jeszczem to mówił, gdy nagle nade mną~Dziwnie