Part

 1 Now |  westchnęła.~- Oj, widziałam ja, pani moja, zaduszki nie takie! -
 2 Now |             Ono to, proszę łaski pani, jest Wołynie takie, a tam
 3 Now |     każdym krzyzie, proszę łaski pani, przewiązana płócienna zapaska,
 4 Now |        do cna rozsypie... A tam, pani moja, to sobie mały duży "
 5 Now |       Ano, to taki, proszę łaski pani, kloc sosnowy albo i dębowy,
 6 Now |     zapada.~- A to, proszę łaski pani, tak było, że jak my tam
 7 Now |         ściął. To caluśki dzień, pani moja, w czeladni się nie
 8 Now |          obory... I tak sumował, pani moja, więcej niż przez dwie
 9 Now |    ryknie: "mamo! mamo!...", to, pani moja, aż się wnętrzności
10 Now |   przerzec nie zdążyła, a tu mi, pani moja, w oczach cości zaświeciło...
11 Now |         aż pod samo niebo...~To, pani moja, drugi raz i chałupa
12 Now |         tak do tego Pana Jezusa, pani moja. kajać się za duszę
13 Now |       rzuci w ono płomienisko... Pani moja, żem ja tam trupem,
14 Now |        przeklęty...~Takie to ja, pani moja, "Dziady" widziałam.~
15 Now |        kiedy przyjdzie Joasia od pani radczyni z żądaniem, aby
16 Now |         pożyczyć chciała.~- Moja pani! -powiedziała jej matka
17 Now |         splunął ojciec. - Co tam pani takie rzeczy będzie gadała?
18 Now |              stary grat!... Jaka pani! Jak pożyczyć, to jej było
19 Now |       wreszcie przybycie pięknej pani Lunia, która dla dania objaśnień
20 Obra|      znienacka:~- A widziała też pani "Dziką"?~- Nie, nie widziałam-odrzekłam
21 Obra|       licho ją wie, proszę łaski pani. Dzika i Dzika. Tak tu na
22 Obra|     znowu.~- Bo to, proszę łaski pani - mówił zniżywszy głos nieco -
23 Obra|       gdzie Walera, proszę łaski pani...~- Wiem, wiem.~- Jak my
24 Obra| słuchając. A włosy, proszę łaski pani, to ma takie, że choć z
25 Obra|        taki nieraz, proszę łaski pani. wrzask był w korytarzu,
26 Obra|     połów.~- Wchodzę ja - proszę pani - a tu tyle śliczności,
27 Obra|        tu mnie stróż pyta: co to pani tak spaceruje po tych schodach?
28 Obra|         porozkładane, a w sądzie pani i panna takie śliczne, jak
29 Obra|        Jak ja to usłyszę, proszę pani, jakby we mnie piorun trząsł!
30 Obra|         zwykle towarzyszkę moją "pani hrabina", co w ich przekonaniu
31 Obra|          mówiły po prostu "nasza pani" i lgnęły do mnie dość łatwo.~
32 Obra|   ołtarza.~- Nie z biedy, proszę pani! Niech mnie tak Bóg da zdrowie,
33 Obra|         ludzie, ratujcie!... Oj, pani moja złota, zmiłuj się nade
34 Obra|         była... Syn mnie zgubił, pani moja droga, pies nie syn!
35   1 |       pustka, i przeklęta...~ ~A pani moja, która tam wraz ze
36   1 |      pisk, i wrzawę śmierci.~ ~A pani moja zadumana siadła~Na
37   1 |      gdyśmy zeszli nieco, rzekła pani:~- Oto jest rozstaj i krzyżowe
38   1 |          namioty.~ ~A tam, gdzie pani moja mnie wywiodła,~Wzgórek
39   1 |      Uczyńmy - rzekłem - grób, o pani,~Iżby spoczęli ci nie pogrzebani!~ ~
40   1 |                                A pani moja i gwiazda przewodnia,~
41   1 |      smętnej mowy i cichego lica~Pani! O pani zadumanych oczu!~
42   1 |      mowy i cichego lica~Pani! O pani zadumanych oczu!~Czy ty
43   1 |      domu gwałtu i boleści,~Lecz pani moja i surowa ksieni:~-
44   1 |    widział człowieka.~Rzekłem, a pani moja, bardzo cicha~I w tajnych
45   1 |      chciał puścić, sznurze.~ ~A pani moja, wejrzawszy na niego:~-