Part

 1 Now |         kolorowe skrawki papieru, z których sobie jej chłopaki sporządzają
 2 Now |         brzmiących, do wysokich, na których śpiew jego przechodzi w
 3 Now |         puszkiem porośnięte uszy, z których prawe ozdobione było srebrnym
 4 Now |         same chłopskie sprawy, przy których posiedzenia wloką się jak
 5 Now |           po dwóch jeszcze panów, z których jeden przeglądał papiery,
 6 Now |           Była to jedna z tych mów, których wszystkie zwroty z góry
 7 Now |             olśniewających zwrotów, których największą silą była ich
 8 Now |            te wydmy piaszczyste, na których nic nie rośnie, nawet i
 9 Obra|            i pochylone grzbiety, na których siwe więzienne kapoty wisiały
10 Obra|        Młodsi zwłaszcza, "frajery", których zwykle recydywiści we wzgardzie
11 Obra|           jakichś cichych głosów, o których nie wiedzieć, czy są słowem,
12 Obra|             i zuchwałymi oczyma, po których przelatywały złote i czerwone
13 Obra|              pięścią wytarł oczy, w których jakoś łez nie było widać,
14 Obra|           delikatnej korze platany, których żywą zieleń jesienne słońce
15 Obra|            prosty: przygarnia tych, których skrzywdziło życie, przygarnia
16 Obra|         prawie, schody na piętra, z których pierwsze obejmowało podówczas
17 Obra|             tak zwanych "kamerach", których każda ma oddzielne wejście
18 Obra|            odziana w suknie własne, których utrzymanie w całości lub
19 Obra| solidaryzującymi się z sobą. Drzwi, których zamek izbę od izby dzieli
20 Obra|             potem długie rozmowy, w których i starsze, i młodsze chętny
21 Obra|           wracają myślą do chwil, w których jeszcze występnymi nie były.
22 Obra|            małe kawałki mięsa, przy których rozdawaniu każdej z aresztantek
23 Obra|            Poszło jej o skwarki, na których jakoby pokrzywdzoną była.~
24 Obra|            złożonym z trzech izb, z których każda zaopatrzona jest w
25 Obra|           zwykle ogrody, pola, przy których roboty nie brak; dwie zatem
26 Obra|         dwóch długich stołach, przy których pracuje dwadzieścia dwie
27 Obra|          kwiatów, trawnikami, wśród których wznoszą się dawniej sadzone
28 Obra|          większą karą dla mężczyzn, których życia istotę stanowi, niźli
29 Obra|             te przewlekłe brzęki, w których wprawne ucho z daleka rozróżnić
30 Obra|            wozem oddział żołnierzy, których karabiny oślepiająco błyskały
31 Wier|            Lecz gdzież są drogi, na których by duchy~Dwóch sfer odmiennych
32 Wier|       wychudły, z oczyma jasnemi,~W których łzy wielkie i srebrne wzbierały~
33 Wier|             ubogie te ściany,~Wśród których nędzarz tak rzadko jest
34   1 |        zieleni~Lip rozkwieconych, z których pachty miody,~Już idąc śladem
35   1 |             wspomnień tych rózgi,~Z których jest każda maczana ołowiem~
36   1 |        ogniu i za miejskie bramy,~Z których się tłumy waliły bezładnie,~
37   1 |   pękających i przez gruzów kupy,~Z których sterczały groźne, sine trupy.~ ~
38   1 |            tutaj przyjdą trwogi,~Od których więdnie wszelki duch człowieczy,~
39   1 |         wygoloną kością~Czaszek, do których śmierć miała już prawo.~
40   1 |          przez stare cmentarze,~Nad których ciszą moja przewodnica,~
41   1 |    pamiętasz te miedze zroszone,~Po których szliśmy, objąwszy się społem,~
42   1 |     sczerniały, lipami nakryty,~Nad których zieleń błyskały z wież krzyże,~