Part

 1 Now |       pożar, i od te pioruny Żydy były uwolnione, to uny tego nie
 2 Now |        coby się najadły, coby nie były głodne. Tak ich kochał.~
 3 Now |     dyszała ciężko, oczy utkwione były w podłogę. Cienka świeca
 4 Now |            moździerz i żelazko-to były niemal klejnoty rodzinne.
 5 Now |   któreśmy rzadko kiedy widywali. Były w pudełku brzytwy ojca,
 6 Now |           w pudełku brzytwy ojca, były w drugim korale matczyne,
 7 Now |          zapadłe jej oczy otwarte były szeroko.~- I moździerz... -
 8 Now |          na rano. to i na wieczór były. a w południe tośmy latali
 9 Now |        sali.~Nie dlatego, żeby to były samolubne, zimne dusze,
10 Now |          cienkie wargi zaciśnięte były i surowe. Stracił w tej
11 Now |       olśnieni byli i oczarowani. Były to jednocześnie błyskawice
12 Now |          tylko i bardziej nerwowe były może poruszenia szczupłej,
13 Now |       obrońcy. A jednak godne one były widzenia w tej chwili. Szeroko
14 Now |      słońce jasna, że kiedy drzwi były zamknięte, a zostały otwarte,
15 Obra|        było, że siły jego bliskie były wyczerpania.~Biegł wszakże
16 Obra|    Ogromne czarne włosy rozsypane były na wypchanej słomą poduszce,
17 Obra|         przez baby oblężonymi nie były.~Poza furtą niewielka sień,
18 Obra|           też wcale, gdyby ściany były odrapane i brudne, okienka
19 Obra|         drugim, a przecież milsze były właścicielkom swoim od więziennej
20 Obra|   chlubiła się nimi tak, jakby to były najszlachetniejsze istoty
21 Obra|       dozory, więzienia wreszcie, były dla nich niemal normalnymi
22 Obra|     pierwszy klientki lekceważone były i pogardzane niemal, o tyle
23 Obra|        zupełnie stare kobiety nie były wyłączonymi od pocisków
24 Obra|        jaką drogą, nowe trzewiki. Były to jakby oświadczyny afektu.
25 Obra| niepowstrzymanie.~Odtąd niedziele były mniej posępnymi w Serbii.
26 Obra|          odcień; kości twarzy tej były nadmiernie wystające, szczęki
27 Obra|    których jeszcze występnymi nie były. Mówiłam tedy z nimi o ich
28 Obra|        Najmłodszymi z uwięzionych były wówczas: Leosia, szesnastoletnia
29 Obra|  siedziały tak zwane "pierzarki". Były to stare baby, zajęte specjalnie
30 Obra|        winy. Broń Boże! Wszystkie były czyste jak szkło. Tylko -
31 Obra|     otworzył, aresztantki powinny były być pomyte, poczesane i
32 Obra|        więzienne czepce i kabaty. Były tam grzywki, pretensje,
33 Obra|         mówiono: "warowny" idzie. Były to kajdany ważące ośm do
34 Obra|     pochód ruszył ku kolei. Ulice były jeszcze zupełnie puste;
35 Wier|         pełny trwogi i zadumy,~Że były chmurą ogromną o świcie,~
36   1 |       pomnę - i jej oczy.~Oczy to były, jak gwiazdy, zgaszone~We
37   1 |      gwiazdy, zgaszone~We łzach i były dziwnie zadumane;~Mogły
38   1 |      aniołem,~Wielkim spoczynkiem były te momenty,~Bom był zmocowan
39   1 |        tym brudzie...~Nie! To nie były szakale... To - ludzie!~ ~
40   1 |           kobiety wśród tych hien były.~ ~A tam, gdzie przeszli,
41   1 |         nie oglądam, które mi tam były~Zjawione, bobym skonać nie