Part

 1 Rota|              ROTA~ ~Nie rzucim ziemi, skąd nasz ród,~Nie damy
 2 Now |        jakby te duszyczki spod ziemi wynikły i w giezłeczkach
 3 Now |      pod lasem w nie święconej ziemi, zwyczajnie, jak takiego
 4 Now |     Mój grzbiet już się sam do ziemi schyla...~Musnął dwa razy
 5 Now |     dużo dobrego zrobili, dużo ziemi obsiali, dużo obkopali,
 6 Now |        do ognia spalić, ani do ziemi zakopać. Un tu mądry będzie.
 7 Now |    łóżku, Anulka? Sypiam ja na ziemi, toż i oni mogą.~Spojrzeliśmy
 8 Now |    poduszkę! Będziemy teraz na ziemi na sienniku spali!...~-
 9 Now |      już dwa lata u majstra na ziemi sypiam i bez siennika nawet.~
10 Now |       razu ojciec u kuferka na ziemi przysiadł, otworzył go i
11 Now | błogosławić, kiedy to ledwo od ziemi odrośnie, a już się rozpusty
12 Now |      jednak ojca tak zgięła do ziemi, jak ten krzyż padającego
13 Obra|        został z gliny i z mułu ziemi. Zmianom tym podlega większość
14 Obra|         jakby go wiatr unosił, ziemi ledwo dotykając stopami.~
15 Obra|      sekundzie niemal porwał z ziemi i znów pędził dalej, znać
16 Obra|       a drugi wielmożny pan na ziemi, hu! hu!... Niech ta dziesięć
17 Obra|      zaś mały, rozciągnięty na ziemi sierota z głęboko pękniętą
18 Obra|  Piękne nasze ustawy wygnały z ziemi naszej żebraninę, a wprowadziły
19 Obra|        piersiami i obliczem do ziemi, załamane ręce trzymając
20 Obra|     pytam małej.~- A ot tu, na ziemi - odpowiada otwierając szeroko
21 Obra|   gdzie indziej jeszcze niż na ziemi - spać można, l zaraz zaczęła
22 Wier|   żegnał nikogo...~Tylko garść ziemi zawiązał do szmatki~I poszedł
23 Wier|        rzęsach spuszczonych ku ziemi,~Blady jak nędza, a tak
24 Wier|       snop światła krwawego po ziemi...~Kometa drżąca, dziwna,
25 Wier|    jasnym snopem rzucił się po ziemi,~Jak złota strzała padł
26 Wier|       kęs chleba - i siadał na ziemi,~Patrząc na ojca oczyma
27 Wier|      ileż takich mogił jest na ziemi~I jakże smutne są takie
28 Wier|       na niebie~I na tej bożej ziemi,~Że człowiek nie wie, na
29   1 |     widziałem straszliwą rzecz ziemi:~Krew przelewaną rękami
30   1 |        chwytał ten duch. co po ziemi~Mogił przelata skrzydłami
31   1 |   powietrzni tułacze,~Rzucając ziemi jęk taki i płacze?..;~Jeszczem
32   1 |   Sypały trawy rozchwiane przy ziemi.~ ~Ja, patrząc na nią taką
33   1 |        koniu się zniżył,~Garść ziemi chwycił i do ust przybliżył.~ ~
34   1 |         z oczu spuszczonych ku ziemi~Sypiąca łzami, jak skrami
35   1 | zastygło w boleści~I żadnych z ziemi nie słyszał już wieści!~ ~
36   1 |   Uderzył we mnie jęk i łkanie ziemi -~I czułem, jak drży i jako
37   1 |  zgrzebnej koszuli i twarzą do ziemi~Leżał pastuszek mały, włosów
38   1 |        zrodzon w płaczu~I usta ziemi mówią mi: "Tułaczu"...~ ~
39   1 |       im gniotąc i szarpiąc po ziemi...~I nie wiem, skąd ta upiorna
40   1 |        długa cisza... A wtem z ziemi~Trup jeszcze jeden przez