Part
1 Now | ma skrętu. To drugi krzyż stoi, stoi, aż i zgnije, i obalić
2 Now | skrętu. To drugi krzyż stoi, stoi, aż i zgnije, i obalić by
3 Now | co to o niej w godzinkach stoi. że się stała kwitnąca i
4 Now | krzyż, w czerwieni cały stoi, a te rany Chrystusowe jakby
5 Now | ani ochoty do śmierci i stoi tak czarniawa, przez pół
6 Now | fartuchu swoim skórzanym stoi. a podczas kiedy sucha,
7 Now | a założywszy ręce w tył stoi poważny i wyprostowany,
8 Now | Już ta po inszych izbach stoi... To tam nie idą!....~Chwyciła
9 Now | dawniej zegar wisiał, teraz stoi srebrny księżyc w pełni...~
10 Now | tej strony.~Tuż za nim stoi Klim, mały gęsiarek z ostatniej
11 Now | deszcz siekający, ot tak, jak stoi, w tej pacześnej koszulinie
12 Now | Tichobaj!~Benedykt Huc, stoi w protokole! Cóż ty? A?...~
13 Obra| idziesz. Na wstępie spotykasz stoi nakryty do śniadania. Obok
14 Obra| półmiska kurzą się flaki, obok stoi wyborne masło, rzodkiewka,
15 Obra| stęka, że coś przed nim stoi. A ja co temu winien, że
16 Obra| winien, że co przed nim stoi? Ja za nim pałki nie nosił!
17 Obra| mi wielmożny pan za matkę stoi i za wszystkie majętności!
18 Obra| koszuli jak ten świątek stoi, ręce złożone przed sobą
19 Obra| Chłop w jednej koszuli stoi i trzęsie się jak ta osika
20 Obra| półgłośne szmery, a pan radca stoi z podniesioną ręką, żeby
21 Obra| zgarbioną i znędzniałą postać. Stoi tak przez chwilę, mnąc w
22 Obra| niedołężnym. Wie on, że stoi tu w charakterze starca,
23 Obra| Naturalnie! Czegóż on stoi? Zaraz się ruszy... Zaraz...~
24 Obra| ramię.~- Co u diabła? Czego stoi jak głupi? Czy nie widzi,
25 Obra| tu jakie warunki? Wszak stoi tu jak ten Łazarz przed
26 Obra| się cicho robi. Pan radca stoi jak na szpilkach.~Chwilę
27 Obra| licytantów, u balasków rozparty stoi syn jego, z krótką fajką
28 Obra| dłonią w biurko, przy którym stoi.~- A zatem - odzywa się
29 Obra| spojrzenia w kąt, gdzie woźny stoi.~Tödi Mayer uderza pięścią
30 Obra| wzgardzie.~Ale Kuntz Wunderli stoi tymczasem przed publicznością
31 Obra| uciec. Nie ucieka wszakże: stoi, jakby skamieniał, jakby
32 Obra| chwilę potem Kuntz Wunderli stoi u dyszla mleczarskiego wózka,
33 Obra| przerwach na czym świat stoi. Poszło jej o skwarki, na
34 Obra| chyba różniąca od innych, że stoi przed nią budka, a żołnierz
35 Obra| więzieniem na Złotej a Sybirem stoi - pośredni etap - arsenał.~
36 Wier| idź do kosy!~ ~Czegóż on stoi? Wszak wolny jak ptacy?~
37 Wier| spodu słoma, jak trzcina, stoi,~Ot, gdzie tam do niej tobie!~
38 Wier| owczarz sobie pod lasem stoi,~Siwe owieczki pasie,~A
39 1 | trwoga,~Co w izbie mojej dziś stoi u proga.~ ~I patrzę w ciemność,
40 1 | zapadam i duchem,~A przy mnie stoi cień wojny czerwony~I gada
|