Part

 1 Now |         nie ukradł! Un do szkoły idzie! Un nie będzie uciekał!...~
 2 Now |    przynajmniej, że w dobre ręce idzie...~- He... He... He... -
 3 Now |          to - mniejsza.~O cóż tu idzie? Idzie o zjedzone masło
 4 Now |        mniejsza.~O cóż tu idzie? Idzie o zjedzone masło i sery.
 5 Now |          tych jest za wiele, nie idzie mu jakoś; zaczyna tedy liczyć
 6 Now |        niedziele, ale i to mu me idzie. Rozpoczyna raz jeszcze
 7 Now |        gdy nagle zabrzmiało: Sąd idzie!~Powstali wszyscy. Pan obrońca
 8 Now |        przebudzony ze snu.~- Sąd idzie! Sąd... Sąd idzie! -zaszeptały
 9 Now |            Sąd idzie! Sąd... Sąd idzie! -zaszeptały głosy.~Chłopcy
10 Now |     groźba głośna.~Ale teraz Sąd idzie. Idzie sprawiedliwość, światło
11 Now |     głośna.~Ale teraz Sąd idzie. Idzie sprawiedliwość, światło
12 Now |      zalewa teraz światło.~- Sąd idzie!~Panowie zasiadają z pośpiechem
13 Obra|     życia.~Po ruchach i postawie idzie cera. Ta w pierwszym roku
14 Obra|        to wszystko podług księgi idzie. Jakub! podaj no księgę!~
15 Obra|         na mnie wszystko z kaźny idzie! I jadło, i mundur, i spanie,
16 Obra|         wszystko z kaźny na mnie idzie! Wie pan strażnik?~Mówił
17 Obra|         to tak bez caluśkie noce idzie! Świętemu by cierpliwości
18 Obra|         wieszaniu! Tak wielmożny idzie, patrzy, akuratnie wszystko
19 Obra|      dziwi się, ze mu tak dobrze idzie, i znów robi pauzę. Żal
20 Obra|          odpowiadają inne.~Stary idzie. Sztywne jego nogi nie zginają
21 Obra|         taki, jakby brał tabakę. Idzie to jakoś, dzięki Bogu, idzie.
22 Obra|     Idzie to jakoś, dzięki Bogu, idzie. Wszystko jeszcze może być
23 Obra|         rozpinać ją zaczyna.~Nie idzie to łatwo. Ręce mu się trzęsą,
24 Obra|          głęboko skronie. Probst idzie śmiało i macha wielkimi
25 Obra|     inspektora swego. "Wielmożny idzie", "wielmożny kazał", "powiem
26 Obra|    ciemna.~Zakochany nasz jednak idzie tam na dwa tygodnie jak
27 Obra|        je strażnika i naturalnie idzie także do ciemnej, odbyć
28 Obra|        się na dwie połowy. Jedna idzie "na wydział", druga "do
29 Obra|         raz około drugiej, kiedy idzie liczyć śpiące pod numerem
30 Obra|         zwany "rozpis", z którym idzie sama, bez strażnika, na
31 Obra|        płócienną płachtą, na nią idzie stary, z wybrakowanych kołder
32 Obra|    garderoba uszyta pod numerami idzie do magazynu, który zaopatruje
33 Obra|    zapałek Bieńkowskiego. Robota idzie szybko i składnie, a magazyn
34 Obra| czterdzieści groszy. Połowa tego idzie "na wydział", a połowa do
35 Obra|    uwzględnioną - dostaje ślub i idzie na Sybir.~Przy każdej niemal
36 Obra|     łoskotem, mówiono: "warowny" idzie. Były to kajdany ważące
37 Wier|      uboższa ramieniem i duchem,~Idzie tak wolno, jakby cel się
38 Wier|        zagaję;~Widzą, jak słonko idzie do morza~I jak znów rankiem
39 Wier|         pacierze...~ ~A dziewczę idzie i krówkę pędzi -~Chuścina
40 Dzie|   Właśnie porwał mi śniadanie...~Idzie ojciec, służba cała,~Patrzą...