Part

 1 Now|        jakiego gruntu wyrósł? Pan dobrodziej mnie dawno zna? Dwadzieścia
 2 Now| Dwadzieścia i siedem lat mnie pan dobrodziej zna! Czy ja tu przyszedł
 3 Now|   zapłacił. Czym ja zapłacił? Pan dobrodziej chce wiedzieć, czym ja zapłacił?~
 4 Now|  dziesięciu~palcami zapłacił! Pan dobrodziej widzi te ręce?~Znów się
 5 Now|          niech mi tak od razu pan dobrodziej powiada. To jest mądre słowo!
 6 Now|       mądre słowo dukata dał. Pan dobrodziej powiada, coby Żyd nie był
 7 Now|           kiedy w i tak swój? Pan dobrodziej myśli, co jak tu deszcz
 8 Now|           Żyd obcy? Albo może pan dobrodziej myśli, co jak tu wiatr wieje,
 9 Now|           Żyd obcy? Albo może pan dobrodziej myśli, że jak ta cegła z
10 Now|        jego nie ominie' Patrz pan dobrodziej na moje włosy, na moje brodę...
11 Now|  Odetchnął głęboko, ciężko.~- Pan dobrodziej na zabawy chodzi? Pan dobrodziej
12 Now|  dobrodziej na zabawy chodzi? Pan dobrodziej na tańce bywa?~Gruby zegarmistrz
13 Now|          swego, swego kłopotu pan dobrodziej ma?~Zegarmistrz podniósł
14 Now|   wezbranym, pełnym:~-Nu, jak pan dobrodziej na tańce bywa i swego smutku
15 Now|           opędzał.~- Niech mi pan dobrodziej nie powie te mowę! To jest
16 Now|           patrząc w ziemię.~- Pan dobrodziej myśli, co ja te dziurę nie
17 Now|         się obraca... Chce mi pan dobrodziej wierzyć? Te dziurę to nie
18 Now|          się już dalej rwało. Pan dobrodziej powiada, co dla Żyda pieniądz
19 Now|           i tak będzie! A wie pan dobrodziej czemu? Nie wie pan dobrodziej?
20 Now|     dobrodziej czemu? Nie wie pan dobrodziej? Pan dobrodziej myśli, temu.
21 Now|           wie pan dobrodziej? Pan dobrodziej myśli, temu. co Żydki chytre
22 Now|      Żydki chytre są?" To się pan dobrodziej myli. Pan dobrodziej zna
23 Now|          pan dobrodziej myli. Pan dobrodziej zna ten słup na Ujazdów?
24 Now|         na ten słup liźć? Jak pan dobrodziej myśli? Po pieniądze uni
25 Now|         jednym w psa ciska. A pan dobrodziej dwoma kamieniami od razu
26 Now|  pomyślawszy chwilkę rzekł:~- Pan dobrodziej wie, jak ja się nazywam?
27 Now|      kamienice, gdzie apteka. pan dobrodziej wie? Nu. jak ja się tam
28 Now|           takie imię. co go i pan dobrodziej, na ten przypadek, godnemu
29 Now|          zruci. Tak niech już pan dobrodziej kłopotu o to nie ma. To
30 Now|    Gdańska pochodząca jest... Pan dobrodziej wie?... Wódka gdańska jest
31 Now|    berliński -jestem Gdański. Pan dobrodziej powiada, co ja cudzy. Nu,
32 Now|     Gdański, to ja cudzy? Tak pan dobrodziej powiada? Czy to tam już
33 Now|         wszystko cudze?... To pan dobrodziej taki hojny? Nu, szkoda,
34 Now|        nie wiedział o tym. co pan dobrodziej taki hojny, bo ja bym prosił
35 Now|        Kubuś będzie miał. Czy pan dobrodziej myśli, co to będzie zadość?
36 Now|          zadość? Za dużo? Nu, pan dobrodziej takie głupstwo nie może
37 Now|           jakie ja nie wiem i pan dobrodziej nie wie. Un może i to będzie
38 Now|         góry, oczy zmrużył.~- Pan dobrodziej się myli - rzekł. - Ludzie
39 Now|          wzgardliwie.~- Niech pan dobrodziej śpi spokojnie, l ja będę
40 Now|     gryźli jak psy. O to może pan dobrodziej spokojny być!~Zacisnął usta