Part

 1 Now |         kolana padła, jakby mi kto nogi podciął, i bić się w piersi
 2 Now |         stało ani tchu... Tylko te nogi bose, niedogorzałe, co nimi
 3 Now |         nie ma się co trapić, póki nogi i oczy starczą, póki i w
 4 Now |          chce już prosty być, i te nogi, co nie chcą mnie już nosić!~
 5 Now |       zrobił, oddalił cienkie jego nogi na niezmierną odległość
 6 Now |           swej niezmiernie długiej nogi, Stary introligator uchwycił
 7 Now | zacisnąwszy pięscie i rozstawiwszy nogi jak otwarty cyrkiel. Był
 8 Now |            na popiele ja siedzę, i nogi bose mam, i pokutę wielką
 9 Now |       wystawił swoje długie, chude nogi, żeby okazać, jako o przykrycie
10 Now |    targować zaczął.~Przestępując z nogi na nogę czekałem jeszcze
11 Now |            jak gdyby do tańca same nogi nam podrygiwały. Potem jakby
12 Now |        wróbla, a niezmiernie chude nogi czyniły go znacznie wyższym,
13 Now |           Felek. a przestąpiwszy z nogi na nogę, szczypnął mnie,
14 Now |            zęby, nuż jej obmacywać nogi, nuż jej grzywe palcami
15 Now |             Oho!.... Przestępuje z nogi na nogę i ściska rękę, kuląc
16 Obra|        nazywa ludnością więzienną. Nogi więźnia stają się wtedy
17 Obra|            jeszcze przestępowali z nogi na nogę w miejscu, jak to
18 Obra|          ręce, twoje suknie, twoje nogi.~- ... wdzięczność - kończy "
19 Obra|           z twarzy włosy, spuściła nogi, poprawiła suknię i podniosła
20 Obra|          wszedł, owinięte szmatami nogi zgiął w kolanach, łokcie
21 Obra|          strawę odejmijcie, ręce i nogi zakujcie, ale dociemnej
22 Obra|          swoje, obwinięte szmatami nogi jakby wielki, wielki ciężar.~
23 Obra|         złożone przed sobą trzyma, nogi się pod nim trzęsą jak w
24 Obra| interesowanych stracone.~- A jakże nogi?-pyta znów Tödi Mayer, który
25 Obra|        stary miesza się widocznie. Nogi to właśnie najsłabsza jego
26 Obra|         jego strona. Ba! gdyby nie nogi!... I nawet nie tyle nogi,
27 Obra|          nogi!... I nawet nie tyle nogi, co kolana... Na samą myśl
28 Obra|          Stary idzie. Sztywne jego nogi nie zginają się wcale; podnosi
29 Obra|        prostu ruszyć się nie może. Nogi mu się plączą, zęby szczękają,
30 Obra|        porusza się i przestępuje z nogi na nogę. Zauważył to pan
31 Obra|         stary Kuntz, a nędzne jego nogi dygocą coraz silniej. -
32 Obra|        głośnym płaczem chwyciła za nogi stara jakaś, wyschła kobieta,
33 Obra|         widzieli, adyciem go tu za nogi obejmowała, żeby mnie nie
34 Obra|         nawija nieskończone pasmo, nogi uderzają w takt niecierpliwym
35 Obra|          ramię i podniósł na równe nogi. To odjęło mi ochotę do
36 Obra|      mężczyzn, każdego na obiedwie nogi, i po dwóch za ręce! Kobiety
37 Dzie|      bierze.~Jak nie zerwie się na nogi,~Jak nie wrzaśnie z wielkiej
38 Dzie|          Straszne! Trzy czy cztery nogi,~Paszczę taką! Przy tym
39   1 |           i żarł mi źrenice~I same nogi niosły nieprzytomne~Wskroś