Part
1 Now | co kto mógł. A nie opodal stał krzyż choleryczny, zwyczajnie
2 Now | będzie albo na głębszym dołu stał, to mniej widzieć będzie,
3 Now | niespokojnie, badawczo. Chwilkę tak stał wstrzymując dech w piersi.
4 Now | Gdański od wczesnego ranka stał w skórzanym fartuchu przy
5 Now | czupryną, w rozpiętym mundurze stal on pod oknem Żyda. rozkrzyżował
6 Now | gdyż właśnie na głowie stał, a nie zmieniając pozycji
7 Now | popiołem i tak świecący stał z wystawionym na izbę uchem
8 Now | stancji wchodziło. Przy nim stał moździerz z tłuczkiem z
9 Now | prawie wprost naszej bramy stał. ręce za pas u chałata założył
10 Now | Kiedym się obudził, Felek już stał na sienniku i zapinał pasek
11 Now | ojciec precz jeszcze w sieni stał, w ziemię patrzył i wąsy
12 Now | krzyknął ojciec, a już cały stał w ogniach. -Żeby mnie tak
13 Now | dostać mógł; przy wozie stał pan Łukasz. Smolik i częstował
14 Now | choć stary, prosto pod nią stał; a jednak ojca tak zgięła
15 Now | przeciwległego izbie sądowej domu stał did, w obszarpanym kożuchu
16 Now | niuchał.~Pan prokurator stał teraz w pełnym świetle zawieszającego
17 Now | słuchać? Co innego, gdyby stał przy drzwiach, wtedy, oczywiście,
18 Obra| bokiem do więźniów zwrócony, stał przed altaną i prowadził
19 Obra| tygodnie przed ową ucieczką...~Stał Jeszcze chwilę i patrzył
20 Obra| wszystkie numery. Pod oknem stał czarny stolik, na nim cynowa
21 Obra| palcach. Nie opodal ode drzwi stał Jakub. Spojrzał na mnie,
22 Obra| za progiem.~"Wielmożny" stał jeszcze chwilę twarzą ku
23 Obra| Zapartego spojrzał. Strażnik stał wyprostowany i również w
24 Obra| wbitymi w podłogę oczyma stał tymczasem olbrzymi Onufer,
25 Obra| go! Będziesz tu jak drąg stał, kiedy nasz wielmożny ojciec
26 Obra| ku fotelowi podejść, jak stał, tak na kolana u drzwi runął,
27 Obra| na ścianę, a chłopiec jak stał, tak padł, raz tylko krzyknąwszy.
28 Obra| drzwiach, a miesiąc tak stał na niebie jako rybie oko
29 Obra| jakby tam kto przed nim stał.~"O moje dziecko - peda -
30 Obra| uroczystego: jak kto przy robocie stał, tak przyszedł. Zwyczajnie,
31 Obra| wielmożny", a przed ołtarzem stał trzęsący się, zgarbiony
32 Wier| i prac ducha bliskiem...~Stał tak niepewny, a wrzawa kipiała.~
33 Wier| już mrący,~Wiejski sierota stał w sądzie przed kratką.~ ~
34 Wier| niedolę,~Że Chrystus biały, co stał tam w pobliżu,~Zdawał się
35 Wier| sądzi!"~Lecz krzyż czarny~Stał nieruchomy i cichy na stole,~
36 Wier| dziecko drobne, co z drugimi~Stał wpośród jasnej okien dworskich
37 1 | doszli na próg tego dwora,~Co stał jarzębin czerwienią nakryty.~
38 1 | i tak do Boga~Apelujący stał, z tą łzą na rzęsie~I z
|