Part

 1 Now |         lekcji się nie brał, ale patrzył na dziadka zalęknionym wzrokiem.
 2 Now |         stanął. Tym razem jednak patrzył na jego zlęknioną twarzyczkę
 3 Now |          stary poszedł do okna i patrzył za nim niespokojnie, długo.~
 4 Now |   tańcami. Żyd gorejącymi oczami patrzył w jego twarz płaską, ozdobioną
 5 Now |   przysiadał niemal.~Zegarmistrz patrzył obojętnie, bawiąc się dewizką
 6 Now |         migotliwe płomyki.~Stary patrzył się z lubością na dziecko.
 7 Now |         i po kątach jak taksator patrzył.~- A może by, proszę ojca.
 8 Now |         palce i ojcu przez ramię patrzył, Myślał, że Bóg wie, co
 9 Now |       głową kiwał, wąsy skubał i patrzył w milczeniu na czerwone,
10 Now |         drugą ulicę skręcił, bom patrzył za nim, a ojciec precz jeszcze
11 Now |   jeszcze w sieni stał, w ziemię patrzył i wąsy gryzł.~Aż nagle się
12 Now | uśmiechać a przekrzywiwszy głowę patrzył na szkapę to z lewej, to
13 Now |        na ojca. to na przybyłego patrzył.~- U-u-u... szpat, psia... -
14 Now |        oparł i po nogach szkapie patrzył~- Łogawa może?... He!...
15 Now |         Patrzyłem na Felka, a on patrzył na mnie; oczy robiły mu
16 Now |           I teraz, kiedym na nią patrzył, zdawało mi się. że spod
17 Now |      siadł, ręką głowę podparł i patrzył: to na krzyż czarny nad
18 Now |          sterczące kolana objął, patrzył w pustą izbę i płakał.~Trzeciego
19 Now |       wcześnie, jarząco, ale did patrzył obojętnie i tępo, pokurć
20 Now |          z najwyższym niepokojem patrzył w okna sali.~Tam wszakże
21 Now |         pan obrońca na paznokcie patrzył, to na obrońcę patrzył pan
22 Now | paznokcie patrzył, to na obrońcę patrzył pan prezydujący, a patrzenie
23 Now |        ławki i pilnie ku stołowi patrzył, jako że to strzeżonego
24 Now |           Jeden tylko prokurator patrzył na obrońcę ze współczuciem,
25 Now |       się pochylił ku niemu, tak patrzył w niego rozgorzałym okiem,
26 Now |       piersi.~Ale pan prokurator patrzył na pana obrońcę niepewnym,
27 Now |        ku chłopcu żywym ruchem i patrzył na gęste, czerwone bąble,
28 Now |   godności i urzędu.~Ale obrońca patrzył za nimi z właściwym sobie
29 Obra|    właśnie spojrzeniem pałającym patrzył w otwartą, nieco widną z
30 Obra|       sennego wdzięku.~Cygan nie patrzył wszakże ani na niańkę, ani
31 Obra|        czoło i wydawszy policzki patrzył ku drzwiom pytającym wzrokiem.
32 Obra|            Stał Jeszcze chwilę i patrzył osłupiały przed siebie.~-
33 Obra|       szczwany ćwik.~"Wielmożny" patrzył też na niego z pobłażaniem
34 Obra|        że słuszność przy nim, bo patrzył bystro, wprost w twarz "
35 Obra|    równie dobrze, gdyż obojętnie patrzył w okno, niuchając ukradkiem
36 Obra|      twarzy kipiątkiem szła. Nie patrzył on wszakże na Osmólca, tylko
37 Obra|    również w twarz "wielmożnego" patrzył. Co do starego Jakuba, ten
38 Wier|        szarej bibule...~A sędzia patrzył na drżącą dziecinę,~Na ręce