Part

 1 Now |      pracy, w to miasto ma grób ojca swego i matki swojej- i
 2 Now |     ludzie dzieci są od jednego Ojca i co wszyscy ludzie kochać
 3 Now |           My tam kołdry, proszę ojca. nie chcemy! - krzyknął
 4 Now |      powie!...~- Prawda, proszę ojca! - potwierdziłem gorliwie. -
 5 Now |     krzyknął Felek. - O, proszę ojca, jak mi to gorąco,~I wystawił
 6 Now |    patrzył.~- A może by, proszę ojca. garnek żelazny? A może
 7 Now |       nagle:~- A rondel, proszę ojca! A moździerz! A żelazko!...~
 8 Now |    tylko półkoszulki niedzielne ojca i swoje tiulowe czepki;
 9 Now |     stara miotła.~Spojrzałem na ojca; byłem pewny, że się Folkowi
10 Now |        Ale matka spojrzawszy na ojca klasnęła w ręce i aż na
11 Now |           mówiła gwoździarka do ojca.~- Tfu! - splunął ojciec. -
12 Now |    Zaraz my we trzech obstąpili ojca, bo w kuferku bywały różne
13 Now |          Były w pudełku brzytwy ojca, były w drugim korale matczyne,
14 Now |    leżała kawalerska harmonijka ojca. Ojciec potrącił ją raz
15 Now |            A harmonijka, proszę ojca! - krzyknął podnosząc czerwone
16 Now |        balia, a kiedy i płaszcz ojca granatowy poszedł, straciłem
17 Now |      słuchając. Piotruś oczy na ojca wytrzeszczył i otworzył
18 Now |  ulubieńcom; po prostu rżała na ojca, żeby go wziął z sobą.~Kiedy
19 Now |     przygwizdywać, jakeśmy to u ojca słyszeli. Największa bieda
20 Now |  szeroko otwartymi oczyma to na ojca. to na przybyłego patrzył.~-
21 Now |      insze gadanie...~Po twarzy ojca przeleciał nagły ogień.~-
22 Now |   prosto pod nią stał; a jednak ojca tak zgięła do ziemi, jak
23 Now | skończył, za czym zerknąwszy na ojca, chyłkiem do szkapy pomknął,
24 Now |    drapał, aż schyliwszy się do ojca. poszeptał z nim małowiele,
25 Obra|       oczami wielmożnego pana i ojca naszego w brudną koszulę
26 Obra|       dopraszać się wielmożnego ojca i dobrodzieja, cobyśmy mu
27 Obra|       Wielmożnego pana martwił? Ojca, matki nie szanował, więzienia
28 Obra|   dokazał, że go aresztanci jak ojca kochają, że wydatki są ogromne,
29 Obra|     niósł jej do nosa.~- Ani ja ojca, ani ja matki, ani żadnego
30 Obra|        skarży, hu! hu! hu! A ja ojca swego i wielmożnego opiekuna,
31 Obra|     zawsze się najedzą. Trzymać ojca darmo nie może. Bóg widzi,
32 Obra|     dziada żywić, a nie dopiero ojca, ale kto nie ma na to, jużci,
33 Wier| pieszczoty,~I spać na piersiach ojca... a tak drżący,~Jak ptak
34 Wier|     siadał na ziemi,~Patrząc na ojca oczyma smutnemi.~Jak ci,
35 Wier|         nie podniósł się wcale,~Ojca witając z daleka - uśmiechem...~
36 Wier|  chłopca zrobiła się sina...~Do ojca sztywne wyciągnął rączęta,~
37   1 |  pomście poczęty...~Z dziada na ojca, a z ojca na syna~Siew starych
38   1 |           Z dziada na ojca, a z ojca na syna~Siew starych zbrodni