Part

 1 Now |         drzewo nie ma skrętu. To drugi krzyż stoi, stoi, aż i zgnije,
 2 Now |       gałąź od onego kropidełka. Drugi raz, jak gałąź wierzbowa
 3 Now |          znów tydzień, przeszedł drugi. Co ono chłopaczysko trochę
 4 Now |          niebo...~To, pani moja, drugi raz i chałupa się pali,
 5 Now |          na siup po ten hunor ,y drugi po te mądrość a trzeci po
 6 Now |         ten jeden podniosę i ten drugi też podniosę. Mój grzbiet
 7 Now |          się un Pana Boga bał, a drugi raz. że un te swoje piętnaście
 8 Now |          Żyd łysnął oczami raz i drugi, zachłysnął się i unosząc
 9 Now |  oświetlenie. Malec jęknął raz i drugi i znów zaległo milczenie.~
10 Now |           Pytała się matka raz i drugi, co mu, ale dopiero za trzecim
11 Now |     Matka stęknęła z cicha raz i drugi.~- Filipie! Filipie!-rzekła
12 Now |         moją stronę: chrząknąłem drugi raz, spojrzał, jakby mnie
13 Now |         Ojciec potrącił ją raz i drugi, szukając odrobiny cukru,
14 Now |          kiedy mnie zawołała raz drugi:~- Wicuś!...~Ale kiedym
15 Now |         Felek pięścią oczy raz i drugi wytarł; aż rozciągnął ojciec
16 Now |      wiaderka, aby żłopnąć raz i drugi wody którąśmy jej przynosili
17 Now |         ramię.~Szarpnął się i na drugi bok przewrócił, ale gdy
18 Now |        ścisnęli, potrzęśli raz i drugi z wielkim przyjacielstwem,
19 Now |      jeden przeglądał papiery, a drugi bawił się wkładaniem w oko
20 Now |        brzeżka ławy umykał ten i drugi.~Pan obrońca na swoim stołku
21 Obra|        Tymczasem w bramę wjechał drugi wóz z kapustą.~- Jechać
22 Obra|        coby mu się odechciało na drugi raz. Już my go...~Nie skończył.
23 Obra|       wreszcie, że go odwołaj na drugi koniec korytarza, gdzie
24 Obra|      Buch ją raz w kark, buch ją drugi raz. Ano dobrze! To taki
25 Obra|      jeden nade mną na niebie, a drugi wielmożny pan na ziemi,
26 Obra|        było, jakbym się na świat drugi raz narodził... hu!... hu!-
27 Obra| szerokich piersiach.~Ale jeden i drugi ogląda się ku drzwiom. Czemu
28 Obra|        się nie zlęknie! - dodaje drugi.~Leu Peter, stolarz, przychyla
29 Obra|            dodaje pesymistycznie drugi, wiedząc, że uwagi galerii
30 Obra|        na przemiany to jeden, to drugi rękaw nieszczęsnej kurty,
31 Obra|        ziemię i ucicha.~- Po raz drugi! - mówi głośniej jeszcze,
32 Obra|          raz na dół - nic, niosę drugi raz - nic, niosę trzeci
33 Obra|        przyjść i wypić kieliszek drugi; ale ani dwóch naraz, ani
34 Obra|  wpuszczenia świeżego powietrza; drugi raz około drugiej, kiedy
35 Obra|    podszedł w jeden kąt, potem w drugi, nareszcie czołem się o
36 Obra|        Jeden zażądał szkaplerza, drugi tytoniu, jeszcze jeden o
37   1 |          mrowia tego pełne żyły,~Drugi się zaniósł i trzeci gdzieś
38   1 |  śmiertelny.~ ~Na pierś mu runął drugi, wystrzelone~Krócice cisnąc,