Part

 1 Now|                                  MENDEL GDAŃSKI~Obrazek~Od wczoraj
 2 Now|          panuje w uliczce. Stary Mendel dziwi się i częściej niż
 3 Now|          pięciu do szynku?~Stary Mendel kręci głową, smokcząc mały.
 4 Now|          tego wszystkiego nie ma Mendel Gdański wiedzieć, kiedy
 5 Now|        tego drobne tajemnice zna Mendel na wylot. Wie, kiedy się
 6 Now|        na wolną chwilę, w której Mendel da mu tektury do podklejania
 7 Now|        jakiś krzyże łamie, stary Mendel nakłada w małą fajeczkę
 8 Now|         wnuk pozostał. Gdy stary Mendel rozpala swoją fajeczkę,
 9 Now|          mięsem i jarzyną. Stary Mendel odbiera od niej ten skromny
10 Now|        przepasanej bluzie. Stary Mendel jest w ciągłej o niego obawie.
11 Now|       książki i zeszyty, a stary Mendel zabiera się do swego warsztatu.
12 Now|   uroczyście, świątecznie.~Stary Mendel ma na sobie wytarty już
13 Now|           stając przed chłopcem, Mendel - Jak ja ciebie małego sierotę
14 Now|         Boże od złego! - odrzekł Mendel Gdański.~- Podobno Żydów
15 Now|       jak bić, to bić! - odrzekł Mendel pokrywając wrażenie. Jakie
16 Now|        to i chwała Bogu! - rzekł Mendel.~Rozśmieli się obaj. Młody
17 Now|     pociemniałe, pałające. Stary Mendel jakby nie widział tego,
18 Now|         się malec.~- Nu - odparł Mendel - co mnie po nowinę? Jak
19 Now|         stalową sprzączką.~Stary Mendel zamrugał kilka razy nerwowo,
20 Now|        to. że Żydy!~- Nu - rzekł Mendel mrużąc siwe oczy - a czemu
21 Now|          naszego gruntu wyrosła!~Mendel aż się zachłysnął, tak mu
22 Now|       siebie w okno.~- Mój panie Mendel! - rzeki zegarmistrz tonem
23 Now|       nie jest...~Uśmiechnął się Mendel wpół smętnie, a wpół filuternie.~-
24 Now|      nazywam? Nu, ja się nazywam Mendel Gdański. Że ja się Mendel
25 Now|        Mendel Gdański. Że ja się Mendel nazywam, to przez to, co
26 Now|          dzieci piętnaście, cały mendel. Przez to ja się Mendel
27 Now|          mendel. Przez to ja się Mendel nazywam1'. Czy nas ojciec
28 Now|   dostrzec było można.~- Ale ja, Mendel, widział, co mendlowi całemu
29 Now|        To już my go nie nazywali Mendel, to już my go nazwali Jakub.~-
30 Now|         ja nie tylko nazywam się Mendel, ja jeszcze nazywam się
31 Now|          był gorzki, kolący...~- Mendel Gdański i Jakub Gdański -
32 Now|   tradycji.~- Nu, co un jest ten Mendel Gdański? Un Żyd jest, w
33 Now|    zwykle i jak zwykle spokojna. Mendel Gdański od wczesnego ranka
34 Now|     zapełniała się ludźmi.~Stary Mendel jedną rękę oparł ciężko
35 Now|         kącie tym siedział stary Mendel Gdański, bez ruchu, bez
36 Now| niecierpliwiły studenta.~- Panie Mendel! - burknął wreszcie - wyleżże
37 Now|         wśród tej ciszy podniósł Mendel Gdański raz jeszcze głowę