Part

 1 Now |       długie, ciemne rzęsy i drobne usta, a po dziadzie nos orli
 2 Now |    spazmatyczne ziewanie otwiera mu usta. Na szczęście dziad zamyka
 3 Now |     zachłysnął, tak mu odpowiedź na usta nagle wykipiała. Pochylił
 4 Now |   dobrodziej spokojny być!~Zacisnął usta i sięgnął z powagą po ciężki,
 5 Now |   postarzały o jaki lat dziesiątek- Usta jego poruszały się bezdźwięcznie,
 6 Now |          Czoło jego wygładzało się. usta rozszerzały, oczy mrużyły
 7 Now |           Dwa czy trzy razy otwarła usta bez głosu, pożółkłe jej
 8 Now |            wykrzywiwszy wzgardliwie usta powiedział, że to wszystko
 9 Now |             wytrzeszczył i otworzył usta; ja stałem jakby skamieniały.~
10 Now |              coraz przeźroczystsze, usta i broda jak w febrze latały,
11 Now |             patrząc to na posiniałe usta, to na Piotrusia, który
12 Now |             o dyskretniej ziewające usta i bardziej zmrużone oczy,
13 Now |       ramienia na prawe; rozszerzył usta jedną stronę, rozszerzył
14 Now |         robaczna.~Urwał, rozciągnął usta, zwinął je, znów rozciągnął
15 Now |        mieli wytrzeszczone, otwarte usta, wyciągnięte, cienkie jak
16 Now |          potem do stołu, rozszerzył usta jakby do uśmiechu i rzekł
17 Now |           chłopców drgnął, otworzył usta i podniósł ku oknu duże,
18 Now |   przemarzłej leśnej maliny podobne usta drgają powstrzymywanym płaczem.
19 Now |          szyje ku drzwiom i otwarli usta jak wrota. Jest coś uroczystego,
20 Obra|       zaledwie stanął we drzwiach i usta otworzył, przy czym oczy
21 Obra|         szepce krzywiąc wzgardliwie usta, skoro dojrzy żywszy błysk
22 Obra|         niemal czarną, wąską linią, usta jej drgały.~Chwilę patrzyła
23 Obra|            którym te powracające na usta jej wyrazy miały jakieś
24 Obra|             mówił Osmólec obtarłszy usta wierzchem ręki - to tak
25 Obra|        Jedne tylko wąskie i zapadłe usta uśmiechają się, ciągle się
26 Obra|            boki,~pan radca zasłania usta trzymaną w ręku ustawą,
27 Obra| najmłodszego chłopca.~Stary otwiera usta i patrzy z mieszaniną strachu
28 Obra|           Jest niespokojny, otwiera usta i wyciąga szyję, lewa powieka
29 Obra|             większego przerażenia i usta otwierały się od chwili
30 Obra|           uśmiech nie przychodzi na usta wobec tych znędzniałych
31 Wier|            posępna i cicha,~I tylko usta zacięte, drgające,~Jakiś
32   1 |         oczy prowadzą,~Choć jeszcze usta, jak pąki zamknięte,~Nie
33   1 |            A jam zrodzon w płaczu~I usta ziemi mówią mi: "Tułaczu"...~ ~
34   1 |             jest jeszcze od pana,~A usta, które o grób swój wołały,~
35   1 |      rozświcie,~Tom czuł, że gdybym usta me otworzył,~Nie jęk by