Part

 1 Now|    obdartus krzyknął na niego: ,,Żyd!... Żyd!...", więc on uciekał
 2 Now|     krzyknął na niego: ,,Żyd!... Żyd!...", więc on uciekał i
 3 Now|       uciekał, że kto na ciebie "Żyd" krzyknie. A jak ty tego
 4 Now|         głosem:~- Nu, co to jest Żyd? Nu, jaki ty Żyd? Ty się
 5 Now|         to jest Żyd? Nu, jaki ty Żyd? Ty się w to miasto urodził,
 6 Now|       się wstydzić nie masz, żeś Żyd. Jak ty się wstydzisz, żeś
 7 Now|         ty się wstydzisz, żeś ty Żyd, jak ty się sam za podłego
 8 Now|        podłego masz, dlatego żeś Żyd, nu, to jak ty możesz jakie
 9 Now|      Młody dependent głupkowato. Żyd z przymusem widocznym.~Zły
10 Now|          się zegarmistrz - każdy Żyd ma swoje wykręty! Przecież
11 Now|   obojętnie, bawiąc się dewizką. Żyd sam się roznamiętniał swą
12 Now| dyplomatycznie zegarmistrz - ale Żyd zawsze Żydem!.,.~Nowe iskry
13 Now|            O to chodzi? - odparł Żyd przechylając się w tył i
14 Now|         dobrodziej powiada, coby Żyd nie był obcy? Nu, i ja tak
15 Now|         to un Żyda nie moczy, bo Żyd obcy? Albo może pan dobrodziej
16 Now|     sypie w oczy temu Żydowi, bo Żyd obcy? Albo może pan dobrodziej
17 Now|    jeszcze zabawiać się tańcami. Żyd gorejącymi oczami patrzył
18 Now|        że nie wiedział, do czego Żyd zmierza, milczał więc dyplomatycznie.~
19 Now|         to tak i owak, ale każdy Żyd, byle pieniądze miał...~
20 Now|         Cha, cha. cha'....~Stary Żyd kiwał głową i uśmiechał
21 Now|      jest ten Mendel Gdański? Un Żyd jest, w to miasto urodzony
22 Now|      izbę od małej alkowy. Stary Żyd łysnął oczami raz i drugi,
23 Now|         Nu, kto powiada? - pytał Żyd, a oczy już z aksamitnych
24 Now|         tonem zegarmistrz-~Stary Żyd odskoczył nagle na dwa kroki
25 Now|         dobranoc, wyszedł.~Wtedy Żyd ode drzwi wrócił, lichtarz
26 Now|   zniknął w pustej sionce.~Stary Żyd słuchał. Ani szlochania
27 Now|         nie chcę wstydzić, co ja Żyd. Ja się nie chcę bać! Jak
28 Now|    kobiety rzuciły się ku niemu. Żyd puścił ramię dziecka, nie
29 Now|       panu nikt nie umarł!~Stary Żyd milczał.~Po chwili dopiero
30 Now|        jak krążek opłatka. Kiedy Żyd liczył pieniądze, Felkowi
31 Now|           krzycząc, że fałszywa. Żyd sykał z początku, potem
32 Now|    zawracajcie piernikami głowy!~Żyd cmokał coraz silniej z podziwu.~-
33 Now|   Nareszcie doliczyli się jakoś. Żyd z łoskotem żelazko, moździerz
34 Now|         bom przecie katolik, nie Żyd.~Ojciec mówił z wolna, hamując