Part

 1 Now |          synku! A zleź ino! Niech cię moje oczy uwidzą!" On nic.
 2 Now |   kamieniem u szyi stała i do dna cię ciągnę... O tych sierotach
 3 Now |       słodko pan Łukasz. - Bogdaj cię też kumeńku, z taką mową.
 4 Obra|   zaplątała w półszorkach - Ażeby cię'...~Zeskoczył po orczyku
 5 Obra|            wybiega do przedsionka cię witać, sam cię do kancelarii
 6 Obra|        przedsionka cię witać, sam cię do kancelarii wprowadzą,
 7 Obra| szybkością. Gdyby mógł, przebiłby cię na wylot spojrzeniem. Wchodzi
 8 Obra|           chwili, w której uderzy cię na nich woń stęchła i o
 9 Obra|   Wchodzisz wzruszony, coś ściska cię w gardle, coś ci mgłą oczy
10 Obra|      Wreszcie jedna z nich całuje cię w rękę. Natychmiast czynią
11 Obra|        przez który przeprowadzają cię z niezmierną szybkością
12 Obra|              to on nie będzie już cię trudził chodzeniem po schodach,
13 Obra|          wybiegł, powraca i prosi cię na wszystko, abyś do mieszkania
14 Obra|    zdrowie.~Po śniadaniu prowadzi cię gospodarz do salonu. Tu
15 Obra|     ściska twoje ręce, wyprowadza cię do sieni, do schodków, do
16 Obra|        tobą.~Jeśli w drodze konie cię nie poniosą i karku nie
17 Obra|         samo "wielmożny" prowadzi cię na schody i pod numery,
18 Obra|       kazania i tak samo zaprasza cię na flaki.~Aż zdarzy się
19 Obra|       usilne przeprosiny jego, że cię musi "na chwilkę samego
20 Obra|          a strażnik spostrzegłszy cię pochyli głowę siwą i pójdzie
21 Obra|        brudne i zaniedbane, niech cię to nie zraża. Za drugą bytnością
22 Obra|        zrazu skupiają dokoła, aby cię słyszeć, garną się później
23 Obra|        się później do ciebie, aby cię słuchać!~Innym razem zapytujesz
24 Obra|         się tego po tobie! Zawsze cię do porządnych ludzi liczyłem,
25 Obra|      powrót pod numer dać. "Jakże cię pod numer dać - pedam -
26 Obra|         numer dać - pedam - kiedy cię tam insze aresztanty tłuką?" ,,
27 Obra|   rozczarowania. Jak to, więc już cię tu nie spotkam, ty wyprostowany,
28 Obra|        dzikich zwierząt? Więc już cię tu nie zobaczę, Katonie "
29 Obra|      długo jednak może zatrzymuję cię, czytelniczko, w arsenale,
30 Wier|        rzekł: "Pójdź, dziecię! ja cię uczyć każę!"~ ~
31   1 |           jeśliś kamień nawet, ja cię wzruszę!~. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .~
32   1 |          drogi.~Chceszli, wywiodę cię już z tej otchłani,~Bo z
33   1 |  przeklęty,~I własna matka-ziemia cię przeklina...~O rodzie ludzki!
34   1 |    powieści,~Wstań a pójdź, niech cię uścisnę jak brata.~Boś uczestnikiem