Part

 1 Now |     mrużą się i zachodzą łzami; patrzy na dziada jakby urzeczony,
 2 Now |     kolegi~un siedzi, w książkę patrzy, pisze, uczy się. Nu, na
 3 Now |  przemierzył, niż kiedy ona tak patrzy. Do samego ci hunoru człowiekowi
 4 Now |        się z tego oczarowania i patrzy po obecnych lekko zdziwionym
 5 Obra|     nastawił.~Tak zmyślny wyżeł patrzy w oczy panu, rychło powieką
 6 Obra|      tam z każdego kąta na mnie patrzy... Panoczku miłosierdny,
 7 Obra|        tobą?" Tak on nic, tylko patrzy na mnie jak błędny- Tak
 8 Obra| wieszaniu! Tak wielmożny idzie, patrzy, akuratnie wszystko prawda.~
 9 Obra|    złotych okularów po obecnych patrzy. W tej chwili właśnie woźny
10 Obra|         z uśmiechem na obecnych patrzy. Uśmiech ma zachęcający,
11 Obra|         dużą siłę..."~A gdy tak patrzy z wysiłkiem, stara jego
12 Obra|         przyszedł, na ręce jego patrzy, czy się roboty chwycą.~
13 Obra|           Zmieszany, wzruszony, patrzy ludziom po oczach, miarkując,
14 Obra|       na niego patrzą, że gmina patrzy. Zaciska tedy zęby i znów
15 Obra|       tylko syna.~Jak urzeczony patrzy na niego i zaczyna drżeć
16 Obra|     Kuntz także podnosi głowę i patrzy.~Z boku nieco, bliżej drzwi,
17 Obra|   chłopca.~Stary otwiera usta i patrzy z mieszaniną strachu i nadziei.~
18 Obra|   głosem.~Syn przechyla głowę i patrzy na Tödi Mayera z wysoka
19 Obra|     drzwiom wskroś ciżby.~Stary patrzy za nim. Jest niespokojny,
20 Obra|        Tödi Mayera i na Probsta patrzy; ślusarz czuje się już przez
21 Obra| mleczarza jakby na pół pobitym. Patrzy to na jednego, to na drugiego
22 Obra|         się łokciami.~- Jak ten patrzy! Jak ten bestia patrzy!
23 Obra|      ten patrzy! Jak ten bestia patrzy! Toć, chwała Bogu, każdy
24 Obra|      wielmożnemu" śmiało w oczy patrzy. Upływa wreszcie termin
25 Obra|         tak jak się na umarłych patrzy. Nareszcie dano sygnał,
26 Wier|   Klasnęła w dłonie i w oczy mu patrzy.~Podszedł w milczeniu. Był
27 Wier|        drobne okienko~Na brudne patrzy mury.~ ~W piwnicznej izbie
28 Wier|         Jezus bliżej być musi~I patrzy na te dzieci...~A od nas
29 Wier|         nie, jak sitem, sieje~I patrzy złotą rzęsą...~ ~Czasem
30 Dzie|        się budzi niespodzianie.~Patrzy, aż tu jakieś zwierzę~Do
31   1 |         i losy,~Niechaj na syna patrzy do ostatka...~Puśćcie! Wszak
32   1 |  głownie na gniazdo Bóg ciska~I patrzy na to, i gromem nie błyska.~ ~
33   1 |        włosy ma, tak blada,~Nie patrzy na nich wcale... i nie gada...~ ~