Part

 1 Now |              una tylko jednego syna miała i od boleści wielkiej umarła.
 2 Now |             una żyła, a sześć synów miała, a patrzała, na co ja patrzę,
 3 Now |            ziółek. Ale sąsiadka nie miała. Otworzył tedy ojciec do
 4 Now |        karmelicka bania.~- Jak będę miała kupować, to se nowe kupię!
 5 Now |           jakby go apopleksja tknąć miała, zamierzył się raz nawet
 6 Now |          nie było jakoś mowy.~Matka miała się coraz gorzej. Jej ciężki,
 7 Now |        stawały. A i matka jakoś nie miała wskórania.~- Już ja będę
 8 Now |        granie na organach będzie. A miała wtedy płomień na twarzy,
 9 Now |     straszyła; czułem też, że zimne miała ręce, gdy nam je ojciec
10 Now |         dobitna, mocno akcentowana. miała w sobie rytm ujarzmionego
11 Obra|       następując- Większa ich część miała piersi zapadłe i pochylone
12 Obra|            z powrotem.~- Co się tam miała wywrzeć. Taka obżarta, że
13 Obra|        jeszcze jeden numer.~Rozmowa miała miejsce za pierwszej bytności
14 Obra|       wyrazu swego nie zmieniła, go miała przedtem i mieć będzie potem,
15 Obra|             proszki dawał, to jakby miała być jaka choroba, toby się
16 Obra|        cenić. Wie on, jakie pobudki miała gmina w tak łaskawie udzielonej
17 Obra| przywiązania młodszej Heleny, która miała w śniadawej twarzy i niebieskich
18 Obra|            podziwu, że "na wolności miała zawsze dobre zarobki", o
19 Obra|            czy starsza czy młodsza, miała swego wielbiciela; nawet
20 Obra|             pierwsza msza odbyć się miała w dzień Bożego Narodzenia.
21 Obra|      barczysta, dość słuszna, twarz miała ospowatą jakby, z której
22 Obra|            kto chciał. Kochanka też miała już, niewiele starszego
23 Obra|          już sobie nie mogę - która miała różę w nodze, odnawiającą
24 Obra|        przewiązanym chustką czołem, miała nos jeszcze dłuższy niż
25 Obra|          jedno z tych małych. Matka miała twarz martwą jakby i śniadszą
26 Obra|             mocno płakać. Większość miała na twarzy jakąś martwotę
27   1 |           uśpionych harf słowiczych miała,~I była jak kwiat, gdy się
28   1 |           bożego i ducha,~Ku zorzom miała podane oblicze~Jak ten,
29   1 |      miesiąca,~A choć na ustach nie miała pacierza,~Czuła, że wzrokiem
30   1 |           nakrywszy źrenice,~Surową miała twarz i bardzo ciemną,~A
31   1 |           zadumy.~I brew ściągniętą miała wpośród czoła,~Patrząc na
32   1 |          Czaszek, do których śmierć miała już prawo.~Bo z życiem o
33   1 |             przydrożnych trawach, a miała ramiona~Jak zwiędłe lilie,