Part

 1 Now |        a nie zarośnie, to się w ziemię wdepce i do cna rozsypie...
 2 Now |       przygnał, tak się rżnął o ziemię w oborze, kożuchem się z
 3 Now |       jak nie zacznie tę świętą ziemię całować, jak nie ryknie: "
 4 Now | ostatnie kąty, dziw, że się pod ziemię nie wkręcił. Dopieroż kiedy
 5 Now |         i kiwał głową patrząc w ziemię.~- Pan dobrodziej myśli,
 6 Now |    jużeśmy we trzech siennik na ziemię ściągnęli, a Fełek kozły
 7 Now |      oberwie. Ale ojciec oczy w ziemię wbił. skubał wąsy. Dobrze
 8 Now |   Rudemu rondel i puściła go na ziemię. Jęknął jak dzwon rozbity.~
 9 Now |         siniał, i przysiadał na ziemię obu się rękami brzucha własnego
10 Now |         jeszcze w sieni stał, w ziemię patrzył i wąsy gryzł.~Aż
11 Now |      wpieram! - rzekł patrząc w ziemię. -~Dla mnie ona i ze szpatem
12 Obra|         Zeskoczył po orczyku na ziemię. Okręcił lejce na kłonicy
13 Obra|       jak dzika, a obaliwszy na ziemię, zgnietli mu kolanami piersi,
14 Obra|          tak zmorduje, że się o ziemię jak drewno ciśnie i targa
15 Obra|       potrącony palcem padnie o ziemię i w proch się rozsypie.
16 Obra|       Po czym zaraz oczy wbił w ziemię i brwi nad czołem w niezmiernym
17 Obra|        pauzie pan nadzorca. - W ziemię wrosłeś czy co?~Szturchnął
18 Obra|     trupa, który się z sofki na ziemię stoczył, zakrzyknął. Onufer
19 Obra|    podnosi brwi siwe, patrząc w ziemię, a głowa coraz szybszym
20 Obra|        Co prawda rad by się pod ziemię całkiem, całkiem schować.
21 Obra|     mówi woźny stukając laską w ziemię i ucicha.~- Po raz drugi! -
22 Wier|          od chłodu,~Bić głową w ziemię, jak czynią szaleni...~Od
23 Wier|       duszy,~Padnie w głębiny i ziemię poruszy.~ ~Zima ta ciężka
24 Wier|    złotą nakrył kurzawą~Całą tę ziemię czarną...~ ~A wierzchem
25   1 |          Który snadź patrzał na ziemię tę smętny,~Bo wschód posępny
26   1 |  jeszcze raz przebyć ze sobą~Tę ziemię mogił, pokrytą żałobą,~O,
27   1 |          Otom wywiedzion jest w ziemię~Widzeń okropnych i piekła
28   1 |      padłem z płaczem~Twarzą na ziemię, i łzami gorzkiemi~Zrosiłem
29   1 |     dotąd gołąb ów biały oblata~Ziemie, co płaczą, i ziemie, co
30   1 |     oblata~Ziemie, co płaczą, i ziemie, co jęczą,~A odpocznienia
31   1 |       cień twej maczugi~Na całą ziemię padł czarny i długi.~Zabity
32   1 |        się w ziarno,~Wdeptany w ziemię i w rolę cmentarną.~ ~O