Part

1001 Wier|              wydadzą trzy kłosy~I choć nie zaznasz przez rok cały chleba...~
1002 Wier|             chwyci się pracy,~Nikt się nie spiera...~ ~I choćby garścią
1003 Wier|                się, co robi, jak żyje, nie spyta...~Choćby padł trupem,
1004 Wier|               padł trupem, nikt słówka nie powie...~- Wolny najmita!~
1005 Wier|            pragnienia i walki, i ruchy~Nie dobiegają tam, gdzie ciężkie
1006 Wier|          życzliwą,~Poczuć w swym bycie nie martwe narzędzie,~Lecz jakieś
1007 Wier|            steru i w błędnym tym biegu~Nie umiał dostrzec przystani
1008 Wier|        łańcuchy,~Każdej z nich ciasnym nie zamknęły kołem?~Przedmiotem
1009 Wier|               głodna.~I nigdy dla nich nie mająca słowa~Miłości bratniej,
1010 Wier|               krzyżu.~ ~Przy winowajcy nie było nikogo...~I któż by
1011 Wier|                w wiosce jest szkoła?"~"Nie". - Pisarz zwykle chmurny
1012 Wier|               gdzie myśl głucho śpiąca~Nie znała światła innego prócz
1013 Wier|            świcie,~Przez którą przebić nie mogło się słońce,~I zmierzch
1014 Wier|              ten nieświadomy,~Co drogi nie zna i w ciemnościach błądzi,~
1015 Wier|       spisujecie tomy~Karnej ustawy, a nie dbacie o to,~By uczyć dziecię,
1016 Wier|               rzecz pańska, wielmożna,~Nie to, co chaty ich, nędzne
1017 Wier|           śnieżnej zamieci ujść można!~Nie wiem, czy które z tych biednych
1018 Wier|                 co godnym jest części;~Nie wiem, czy przyjdzie kto,
1019 Wier|               garść tylko w komorze?~I nie ma ciepłej sukmanki na grzbiecie?~
1020 Wier|                A jego dotąd na książce nie uczą?~Choć rad by wiedzieć,
1021 Wier|            rzeką!...~Widać dla chłopów nie przyszedł Bóg może?~Wszakże,
1022 Wier|                przecie nigdy, jak żyw, nie pamięta,~Żeby kto z dworu
1023 Wier|              pytania...~Och! oby tylko nie wzeszedł on sądem~Klęsk
1024 Wier|           przyszłemu~Grom pomsty twego nie powtórzył: "Czemu?!"~ ~
1025 Wier|                który nigdy z ciemności nie sięga~Do światła żadną ożywczą
1026 Wier|            sobie taka żałośliwa,~Jakby nie łachman, ale rana żywa~Na
1027 Wier|               zbiegły...~„O matko!” - „Nie płacz! Pan Jezus przemieni...~
1028 Wier|              Odkroił kęsek i szepnął: „Nie mogę!~Nie mogę, matko, sam!” -
1029 Wier|            kęsek i szepnął: „Nie mogę!~Nie mogę, matko, sam!” - Jak
1030 Wier|        dźwiękami tej nuty...~- Hej!... nie zobaczyć już tego w żołnierce! -~
1031 Wier|                                    JAŚ NIE DOCZEKAŁ~ ~W ubogiej izbie
1032 Wier|         stłumionym westchnieniem:~„Jaś nie doczekał!”~I otarł grubej
1033 Wier|                i wielka,~Jakby to wody nie była kropelka,~Lecz kamień,
1034 Wier|          ciężka była. Na kominie~Ogień nie co dnia rozniecał się lichy,~
1035 Wier|              dnia rozniecał się lichy,~Nie co dnia ciepłą gotowano
1036 Wier|        przychodził wieczorem bez siły,~Nie mogąc dźwignąć siekiery
1037 Wier|             smutnemi.~Jak ci, co mówić nie śmią, że są głodni!~ ~Wreszcie
1038 Wier|          głodni!~ ~Wreszcie z tapczana nie podniósł się wcale,~Ojca
1039 Wier|               diamentowe...~Bo zima na nie rzuciła płaszcz biały.~Łzy
1040 Wier|               Promienia słońca Jaś już nie doczekał!~ ~W mogiłce leży
1041 Wier|                duszy~Żadne już światło nie zbudzi, nie wzruszy...~Nigdy
1042 Wier|                już światło nie zbudzi, nie wzruszy...~Nigdy nie wzniesie
1043 Wier|           zbudzi, nie wzruszy...~Nigdy nie wzniesie pogodnych swych
1044 Wier|               zapał do wiedzy, swobody~Nie drgnie mu w piersi okrzykiem:
1045 Wier|                bracia, czy w nas wcale nie ma winy,~Że słonka Jaś nie
1046 Wier|             nie ma winy,~Że słonka Jaś nie doczekał?~ ~
1047 Wier|               trawce, po zielonej?~ ~I nie mieszkają, jak my, w piwnicy?~
1048 Wier|                zarasta trzciną...~ ~"A nie ma takich murów dokoła,~
1049 Wier|           tutaj do Pana Boga~I pacierz nie doleci..."~ ~.........................................~ ~
1050 Wier|           człowiek schowa!~A grusza na nie cień rzuca chłodny,~A wkoło
1051 Wier|              grochy w strąkach,~Że ich nie przejrzysz do dna.~ ~A tu
1052 Wier|                oczy otwiera,~Czy czego nie zobaczą...~ ~.........................................~ ~"
1053 Wier|             okienko,~Czy mu się czasem nie śni...~ ~.........................................~ ~"
1054 Wier|                 gdzie!... i ksiądz sam nie ma~Na Boże Ciało, na procesy!,~
1055 Wier|            pałacach~Piękniejszych wież nie mają...~ ~A sosny śmigłe
1056 Wier|              trzęsą,~A dzień się przez nie, jak sitem, sieje~I patrzy
1057 Wier|                                        Nie płaczcie, matuś, nie plączcie
1058 Wier|                   Nie płaczcie, matuś, nie plączcie ino!~Możeć się
1059 Wier|               bożej ziemi,~Że człowiek nie wie, na co ma pierwej~Oczami
1060 Wier|               życie?~ ~A jaż, mateńko, nie taki samy,~Jako te insze
1061 Dzie|           Burczymucha,~- Ja nikogo się nie boję!~Choćby niedźwiedź...
1062 Dzie|          Brysia mijam zaś z daleka,~Bo nie lubię, gdy kto szczeka!~
1063 Dzie|            radę!~Zaraz za ocean jadę~I nie będę Stefkiem chyba,~Jak
1064 Dzie|               będę Stefkiem chyba,~Jak nie chwycę wieloryba!~I tak
1065 Dzie|           śniadania mu się bierze.~Jak nie zerwie się na nogi,~Jak
1066 Dzie|                zerwie się na nogi,~Jak nie wrzaśnie z wielkiej trwogi!~
1067 Dzie|           Nasza zima zła!~A my jej się nie boimy,~Dalej śnieżkiem w
1068 Dzie|            Czerpało z niej magiereczką~Nie mało junaków!~ ~Przeleciała
1069 Dzie|               W zielonym płaszczyku.~- Nie bierzże mnie za skrzydełka,~
1070 Dzie|                 Miły mój chłopczyku.~ ~Nie bierzże mnie za skrzydełka,~
1071   1 |       widziałem, jak słońce ją pije,~I nie upadłem w proch, i jeszcze
1072   1 |              usta, jak pąki zamknięte,~Nie odsłoniły słów - ciche i
1073   1 |              moja przewodnica:~ ~- Oto nie możesz wytrzymać bez lęku~
1074   1 |          szukające,~Kto tu dom rzuci i nie wróci z drogi,~ ~Po kim
1075   1 |          patrząc na nią taką zadumaną,~Nie śmiałem pytać, gdzie wiedzie
1076   1 |              budziły echową,~Gdybyś ty nie szła do swego zachodu~Drogą
1077   1 |                Przez noc tu szła całą,~Nie patrząc drogi, do gwiazd
1078   1 |             miesiąca,~A choć na ustach nie miała pacierza,~Czuła, że
1079   1 |               zimne, kamienne twe łono~Nie miało nigdy dzieci! Ty,
1080   1 |                 I żadne słońce już ich nie obudzi...~Zaprawdę, Bóg
1081   1 |          piersi, kiedy cicha~Przemówić nie śmie, tylko ciężko wzdycha.~. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .~
1082   1 |            nikł może na wieki,~A żaden nie śmiał przyzostać się w tyle~
1083   1 |                I raz mi jeszcze daj na nie się rzucić~Twarzą zalaną
1084   1 |                Twarzą zalaną łzami - i nie wrócić!~ ~Bo gorszy powrót,
1085   1 |              boleści~I żadnych z ziemi nie słyszał już wieści!~ ~Dziś
1086   1 |                tych myśli, co pełzną w nie mrowiem,~I znów iść muszę
1087   1 |                I szarpie żywą pierś, i nie zabija!~. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .~
1088   1 |                ogniów owych wyszedłem, nie pomnę.~Dym mnie ogarnął
1089   1 |               piekła obrazów,~A znieść nie mogę i padam, jak brzemię,~
1090   1 |         czerwone...~ ~Lecz ona, jakoby nie słysząc zgoła,~Trwała w
1091   1 |        przejściu zarazy.~O, nigdy tego nie wypowiem usty,~Jakie mi
1092   1 |               przeminę.~ ~I nigdy tego nie wydam językiem,~Jaka tam
1093   1 |               Pięciu ranami swymi...~ ~Nie mógł zbawić,~O, nie mógł
1094   1 |                    Nie mógł zbawić,~O, nie mógł zbawić, ziemio, krzyż
1095   1 |                zabraknie?...~Dokończyć nie śmie i sama - nie łaknie.~ ~
1096   1 |            Dokończyć nie śmie i sama - nie łaknie.~ ~I nagle wielkie
1097   1 |              smętkiem mglista.~ ~A ja, nie wiedząc, o czym by mówiła,~
1098   1 |          Stanęli.~ ~...Nigdy tych głów nie zapomnę,~Co się odkryły
1099   1 |               już prawo.~Bo z życiem o nie ciągnęła już losy~I ustawiła
1100   1 |             rozwartą na chmurach,~Lecz nie ojcowską i błogosławioną,~
1101   1 |               czarną drogą,~A jeszcześ nie zwykł i mrużysz powieki:~
1102   1 |               Pomsty otoczył i rzekł: "Nie odpuszczę!~Straszną ten
1103   1 |      spuściwszy głowę, aby onej~Rzeczy nie widzieć, co się tam czyniła.~
1104   1 |            zgaszonej,~Bo u tych bożych nie zawsze jest siła.~A zaraz
1105   1 |                czoła!~ ~Albowiem matce nie wróci nikt płodu,~Ani dziecięcia,
1106   1 |          Umarłych prochy, iż wiatr ich nie miota.~Albowiem wielka spokojność
1107   1 |           zawodnik w swym biegu,~Dobra nie widział, a już jest u brzegu...~ ~
1108   1 |         srebrny księżyc. A dziś piórem~Nie wydam onej troski i nudności,~
1109   1 |               o pani,~Iżby spoczęli ci nie pogrzebani!~ ~A ona: - Nie
1110   1 |             nie pogrzebani!~ ~A ona: - Nie jest mi to dozwolonym,~Ale
1111   1 |         Chryste! Tą się hańbą spalę...~Nie! To nie ludzie byli! To -
1112   1 |             się hańbą spalę...~Nie! To nie ludzie byli! To - szakale!~ ~
1113   1 |              jam ich widział i nic już nie zetrze~Tej okropności sprzed
1114   1 |                dycham w tym brudzie...~Nie! To nie były szakale...
1115   1 |               w tym brudzie...~Nie! To nie były szakale... To - ludzie!~ ~
1116   1 |               i szarpiąc po ziemi...~I nie wiem, skąd ta upiorna odwaga~
1117   1 |        zakrzyczy~Na te zmierzchniki, i nie da zdobyczy.~ ~Jak nieprzytomny
1118   1 |         pobitych czułem w ciele rany~I nie wiedziałem, gdzie stąpić
1119   1 |             czerwienią nakryty.~Brytan nie bronił wejścia - był zabity.~ ~
1120   1 |               przez izby połowę,~Jakby nie wroga zabity wystrzałem,~
1121   1 |               I patrzy na to, i gromem nie błyska.~ ~Jeszcze mi oczy
1122   1 |          powstały mi włosy.~ ~Bo szedł nie z piersi ludzkiej, lecz
1123   1 |           mdleć i trwożyć~Sobą, i oczu nie mogła otworzyć.~ ~Krzyknąłem...
1124   1 |          stargane włosy ma, tak blada,~Nie patrzy na nich wcale...
1125   1 |              patrzy na nich wcale... i nie gada...~ ~Za nimi sługa
1126   1 |               gdybym usta me otworzył,~Nie jęk by wyszedł ze mnie,
1127   1 |          człowieczeństwo~I jużem duszy nie władał językiem-,~A niepamiętna
1128   1 |                               O wojno!~Nie przeleciałaś ty nad ziemią
1129   1 |     przeleciałaś ty nad ziemią cwałem,~Nie przeleciałaś ty nad polem
1130   1 |            słońce ucieka,~Abym oblicza nie widział człowieka.~Rzekłem,
1131   1 |            onej przed nami zostało.~Bo nie jest wszystko tobie pokazanem,~
1132   1 |                I wrócił z drogi tej, i nie zrozpaczył.~ ~Albowiem przyszłość
1133   1 |                przyszłość ziarn swoich nie siewa~Na polu ornym ani
1134   1 |            miały błysnąć~Pożogą, która nie jest zwykłą klęską,~Ale
1135   1 |                w górze~Na tym, którego nie chciał puścić, sznurze.~ ~
1136   1 |               lecz niechaj twarzy~Tych nie oglądam, które mi tam były~
1137   1 |            były~Zjawione, bobym skonać nie miał siły.~A to, co oczy
1138   1 |               moje tam widziały,~Nigdy nie będzie nikomu wiadomem.~
1139   1 |              Nikt mi już nigdy z duszy nie wyrzuci~Tego, co krwawi
1140   1 |               mi już nigdy sprzed oczu nie zetrze,~Ani na żadnym rozwieje
1141   1 |          płaczą,~Iż ich już stare oczy nie obaczą.~ ~I tak dziś siedzę,
1142   1 |           uciec od nich chcę precz - i nie mogę.~ ~A kiedy o tym zadumam
1143   1 |                z wieków głębokości.~Bo nie jest dotąd insze panowanie~
1144   1 |    skamieniałej milczenie boleści.~ ~A nie nalezion jest czas w dziejach
1145   1 |               co jęczą,~A odpocznienia nie najduje sobie,~Bo potop