Part

 1 Now |          szepnął:~- Bo to delikatne dziecko jest... sierota jest...
 2 Now |            mają bić? Ja się przy to dziecko pytać nie chciał, żeby go
 3 Now |              bo to bardzo delikatne dziecko jest. ale teraz to ja się
 4 Now |           będę spokojnie spał, i to dziecko będzie spokojnie spało!
 5 Now |           patrzył się z lubością na dziecko. Czoło jego wygładzało się.
 6 Now |             ten chłopiec, coby z to dziecko człowiek był, coby nikt
 7 Now |           starego człowieka i takie dziecko niewinne też jak świętość
 8 Obra|           numerze znajduje się małe dziecko. Czasem bywa tego po dwoje,
 9 Obra|             i jest wzruszoną. Jeśli dziecko było tym razem brudne i
10 Obra|     wielmożnego pana tak kocham jak dziecko matkę!... hu! hu! hu!...
11 Obra|          powtarzał Onufer. - O moje dziecko, moje dziecko! O Jezu! Jezu!
12 Obra|                O moje dziecko, moje dziecko! O Jezu! Jezu! Jezu!~Twarz
13 Obra|        nawet na ręce brał niby małe dziecko. Sypiali też raze na pawlaczu
14 Obra|             przed nim stał.~"O moje dziecko - peda - o moje kochające!
15 Obra|        wyszło w złą godzinę? O moje dziecko najmilejsze! Toć ja ciebie
16 Obra|            trzęsie a modli:,,O moje dziecko, odpuść ty mnie - peda -
17 Obra|             śmierć niewinną! O moje dziecko najmilsze - peda - kochanie
18 Obra|         słaby, ale to tak słaby jak dziecko. Po prostu ruszyć się nie
19 Obra|      obrusza się oberżysta. - Ja na dziecko nie zakrzywię palca!~- No,
20 Obra|  rozdmuchuje przygaszoną fajkę. Ale dziecko, które za rękę trzymał,
21 Obra|           może baba płacze jak małe dziecko, chlipiąc, zanosząc się
22 Obra|            za mamkę kobieta, której dziecko przy objęciu obowiązku umieszczonym
23 Obra|             je i odchowuje sama. Na dziecko, choćby to niczego więcej
24 Obra|        matkę wzięto do więzienia, a dziecko do ratusza.~Kiedym poszła
25 Obra|   poruszeniem było wziąć za rękę to dziecko i wyprowadzić je. Ale tego
26 Obra|             plecy zawiesza; a jeśli dziecko jest, w ręku się je trzyma.
27 Wier| westchnienia, i w jęki.~Najmłodszy, dziecko drobne, co z drugimi~Stał
28 Wier|       rękoma za piersi chwyciła...~"Dziecko!..." krzyknęła raz tylko
29 Wier|          łkania, i żale...~Noc całą dziecko zagrzewał oddechem,~Bo mu
30 Wier|           Wilgotne ściany płaczą...~Dziecko w ciemności oczy otwiera,~