Part

 1 Now |          On nic. Zapłakało sobie tedy ono kobiecisko, niech ją
 2 Now |     wszystkim odłazi. Nie chciał tedy "handel", którego mi ojciec
 3 Now |          niej pierze sypie, Znów tedy "handel" jedenastu złotych
 4 Now |      bardzo chłodno. Pociągnąłem tedy płaszcz w swoją stronę.
 5 Now |  poleciał jeździć; zaryzykowałem tedy i chrząknąłem raz trzeci.
 6 Now |      nowe widoki; przykucnęliśmy tedy wśród nagromadzonych tam
 7 Now |          smutnym wzrokiem, wstał tedy ojciec od kaszy, wyszukał
 8 Now |     sąsiadka nie miała. Otworzył tedy ojciec do kuferka, czy jeszcze
 9 Now |     kolej odchodzi. Polecieliśmy tedy po rudego. Szwargotał na
10 Now |     wychudłej twarzy.~Posiedział tedy ojciec ze zwieszoną głową,
11 Now |    własnego trzymając. Brnęliśmy tedy po nią i za ogon ku brzegowi
12 Now |     dzień.~Nikomu teraz nie szła tędy droga, nikt tu nie miał
13 Now |    sprawa sama się broni. Jeżeli tedy Wysoki Sąd uznaje słuszność
14 Now |          idzie mu jakoś; zaczyna tedy liczyć na niedziele, ale
15 Now |       było tam mowy. Jeszcze raz tedy spytał o nazwisko chłopca.~
16 Obra| humanistą na wielką skalę.~Wydął tedy świeżo ogolone policzki,
17 Obra| budującego przemówienia.~Podnosi tedy głowę, podaje pierś naprzód
18 Obra|         zmęczeniem. Proponuje ci tedy z całą uprzejmością, że
19 Obra|         pana nadzorcy-~Wchodzisz tedy cicho, spokojnie, jakby
20 Obra|         w każdym numerze. Pytasz tedy o okolice, o nazwy wiosek,
21 Obra|        popularność jego. Chrząka tedy i oparłszy obie dłonie na
22 Obra|         panem jego. Uśmiecha się tedy do wszystkich i raźno mruga
23 Obra|       nie ta! To gorsza! Podnosi tedy drugą, lecz jeszcze szybciej
24 Obra|         że gmina patrzy. Zaciska tedy zęby i znów podnosi sztywną
25 Obra|         swego i już.~Przekrzywia tedy Probst w jedną stronę ciężką
26 Obra|     serca i odwagi. Nie czekając tedy, daje w twarz którejkolwiek
27 Obra|     występnymi nie były. Mówiłam tedy z nimi o ich rodzinie, o