Part

 1 Now |      mocowało, aż też pod jesień jakoś wzięło się i utopiło, nie
 2 Now |          grzbiet zgarbiony nigdy jakoś nie chce się rozprostować,
 3 Now |       przyniosła, raźniej mu się jakoś na sercu zrobiło, nałożył
 4 Now |       wnuka.~Chłopak zaspał dziś jakoś. Długo w noc na posłaniu
 5 Now | wieczorem po doktora iść, ale mu jakoś niesporo było. Chodził,
 6 Now |          tym wsuwaniu się musiał jakoś nacisnąć Piotrusia, bo malec
 7 Now |     okrasy brakło; chleb też się jakoś skończył, a Piotruś do ochrony
 8 Now |      tych czasach pogorszyło się jakoś; doktor jej kazał dobry
 9 Now |      apteki biegałem.~- Zimno tu jakoś - mówił pan doktor wychodząc -
10 Now |          w siebie na rozgrzewkę.~Jakoś się jednego dnia nie paliło
11 Now |         grać, bo nam się dłużyło jakoś. Druga już może była albo
12 Now |          Nareszcie doliczyli się jakoś. Żyd z łoskotem żelazko,
13 Now |    matczynego podszedł.~Niedługo jakoś potem zelżało. Ogromny huk
14 Now |       sprzedaniu szkapy nie było jakoś mowy.~Matka miała się coraz
15 Now |          było czym. bo nam samym jakoś się coraz szczupłej dostawało.~
16 Now |        oczach stawały. A i matka jakoś nie miała wskórania.~- Już
17 Now |         Aż raz się nie dosłuchał jakoś.~Matka umarła w nocy tak
18 Now |      może i nie dadzą! Nie widać jakoś, żeby chleb gdzie leżał...
19 Now |      jest za wiele, nie idzie mu jakoś; zaczyna tedy liczyć na
20 Obra|   pięścią wytarł oczy, w których jakoś łez nie było widać, i ku
21 Obra|      jego zdają się dziś wolniej jakoś poruszać po okrągłej i błyszczącej
22 Obra|          Wunderli opamiętywa się jakoś i znów staje na poprzednim
23 Obra|      jakby brał tabakę. Idzie to jakoś, dzięki Bogu, idzie. Wszystko
24 Obra|      dobre pobrali, tylko tak im jakoś zawsze wypadało, że albo
25 Obra|     Szyfersowej, która wcześniej jakoś umiała się uwolnić z więzienia.
26 Obra|        siwym kubrakiem, ale nikt jakoś bardzo ściśle do wykonywania
27 Wier|          Przy tym - pytanie było jakoś dziwne...~Wahał się chwilę,