Part

 1 Now |      farby.~I jego też znają tu wszyscy. Obcy człowiek rzadko zajrzy;
 2 Now |        i to będzie wiedział. co wszyscy ludzie dzieci są od jednego
 3 Now |         są od jednego Ojca i co wszyscy ludzie kochać się mają jak
 4 Now |    ogień patrzeć, i takeśmy się wszyscy wygrzali, że to ha!~Upłynęło
 5 Now | zabrzmiało: Sąd idzie!~Powstali wszyscy. Pan obrońca wstrząsnął
 6 Obra|         drogi.~Drugoroczni mają wszyscy nagięte grzbiety i kark,
 7 Obra|   trzecim roku. Po tym terminie wszyscy się upodabniają. Człowiek
 8 Obra| dwudziestu wali naraz we drzwi, wszyscy wołają strażnika, wszyscy
 9 Obra|       wszyscy wołają strażnika, wszyscy chcą iść do kancelarii.
10 Obra|        wdawać się nie warto, bo wszyscy kłamią; że on sam, "wielmożny",
11 Obra|  chciały - ponieważ tam właśnie wszyscy się modlą - odmówić z tobą
12 Obra|      pod pachą. A cóż? Wszak tu wszyscy swoi. Nareszcie na kwadratowej
13 Obra|          stary tragarz, którego wszyscy znają.~W sali zapanowywa
14 Obra|       nich... Czuje wszakże, iż wszyscy ci ludzie na niego patrzą,
15 Obra|     choćby i nie cały, powróci.~Wszyscy to rozumieją doskonale;
16 Obra|         iż cieszy się, że sobie wszyscy raz do licha pójdą, nie
17 Obra|       po czym ucisza się nagle.~Wszyscy czekają, jaki obrót sprawa
18 Obra|     naszczekiwanie psa, którego wszyscy znają; trzy razy dziennie
19 Obra|       całkiem inny pozór. Czują wszyscy, że przybył koneser. Twarze
20 Obra|        który mu w ręku kołatał.~Wszyscy byli dziwnie wzruszeni.
21 Obra|         z nimi niemało roboty i wszyscy, przyznać to trzeba, bab
22 Obra|         potrzeby więzienne. Nie wszyscy przecież więźniowie znajdują
23   1 |        mi to dozwolonym,~Ale ci wszyscy są tu w ręku Boga,~A Bóg
24   1 |    ludom te trupy się śniły,~Aż wszyscy cichej zapragną mogiły.~ ~