Part
1 Now | myślał... Nu. u mnie umarło serce do tego miasto!~ ~
2 Now | matkę uradować i dobre jej serce za syna okazać. Żadnego
3 Now | przygrywał idący?~- Pamiętam, serce - rzekła matka z cicha.~-
4 Now | A jak ty wtedy grał. serce... Jak ty grał...~Uśmiechnęła
5 Now | Anulka! Jak se myślisz, serce? Matka westchnęła ciężko.~-
6 Now | po głowie.~- Anulka!... Serce!... Anulka!... - powtarzał,
7 Now | znajome rżenie.~Zerwałem się; serce mi biło jak młotem.~Rżenie
8 Now | obowiązkowo niejako. Miękkie miał serce w ogóle, a co już w tym
9 Obra| albo też przygnieść garścią serce wstrząsane silnym, głuchym
10 Obra| wielmożny, że to miłosierne serce ma, zaraz mi kazał świecę
11 Obra| tak się modlą, aż mi się serce kraje! A sędzia nie i nie.~
12 Wier| CHŁOPSKIE SERCE~ ~W tłumie, na mrozie stanęła
13 Wier| że jej pękło chłopskie serce.~ ~ ~
14 Dzie| Rozśpiewała swoim szumem~Każde serce prawie~ ~Spod Warszawy poszła~
15 1 | drży i co śpiewa,~I miałem serce, jak kamień spękany.~Co
16 1 | moc jakaś i siła,~ ~Już serce drżące z piersi mi się rwało~
17 1 | I wstrzęsło się moje~Serce nadzieją wielką - i omdlało.~
18 1 | bo takie jej miano~Dawało serce - o jasna, co pędzi~Z gwiazd
19 1 | we łzach liczył,~Czyje tu serce pęknie, czyj śmiech skona?...~
20 1 | siedmiu mieczami~Przebite serce!... Synku... Jezu Chryste!~
21 1 | ciszy onej doby,~W której mu serce zastygło w boleści~I żadnych
22 1 | mocnych i śmierci wybuchów;~Bo serce we mnie drży i mdleć zaczyna,~
23 1 | kamienia,~A dosiężony jestem w serce strzałem~Takiej żałości,
24 1 | spiżowa pierś i tylko długo~Serce zgrzytliwą jęków brzmiało
|