Part

 1 Now |        dławił. Z małych jego burych oczu iskry sypać się zdawały.~
 2 Now |     głębokie cienie jej zamkniętych oczu. Usnąłem, a on jeszcze siedział.
 3 Now |          niebo; z jego wzniesionych oczu padały łzy ciężkie, grube.
 4 Now |       przepyszną parą złotoczarnych oczu, wszystko to podniosło sprawę
 5 Now |          nagłym błyskiem zmrużonych oczu uderzył z dołu w inkwirenta,
 6 Now | błyskającego białkami rozweselonych oczu Benedycia.~Chłopak był w
 7 Now |        źrenice pięknych, podłużnych oczu ani się zapaliły, ani przygasły.
 8 Now |         czego woźny nie widział, to oczu pana obrońcy. A jednak godne
 9 Obra|         zwłaszcza około uszu, ust i oczu, niekiedy barwa żółta, oleista,
10 Obra|            więźnia cechą jest wyraz oczu, spojrzenie. U pierwszorocznych
11 Obra|       głębszym cieniem zachodzących oczu. Postać jej była gibka,
12 Obra|       zegarek, podnosi go blisko do oczu, porównywa ze ściennym zegarem
13 Obra|   wyglądająca, nie podnosiła prawie oczu od szybko robionej cienkiej
14 Obra|         wypalenie kwasem~siarczanym oczu swemu kochankowi.~Tuż pod
15 Obra|         nawet, że wielu nie podnosi oczu i schyla się nad swoją kądzielą...
16 Obra|         jednak, a ja straciłam ją z oczu.~W jednej przecież izbie
17 Wier|             łachmany,~Na blask tych oczu zmącony i szklany,~Gdzie
18   1 |  dzieciątkiem maleńkiem~U piersi, z oczu spuszczonych ku ziemi~Sypiąca
19   1 |             Pani! O pani zadumanych oczu!~Czy ty pamiętasz ten promień
20   1 |             mdleć i trwożyć~Sobą, i oczu nie mogła otworzyć.~ ~Krzyknąłem...
21   1 |         skostniał u proga.~Aż mu do oczu podeszła kipiątkiem~Wielka,
22   1 |            raz tylko westchnęła~I z oczu moich zeszła, i zniknęła.~ ~ ~
23   1 |            Nikt mi już nigdy sprzed oczu nie zetrze,~Ani na żadnym
24   1 |         żałości i trwogi,~I jasność oczu moich mnie rzuciła~Z tą,