Part

 1 Now |     słońce!~Odetchnął głęboko, ciężko.~- Pan dobrodziej na zabawy
 2 Now |        się z alkowy, na stołku ciężko siadł, oparł dłonie o kolana
 3 Now |   bezdźwięcznie, pierś dyszała ciężko, oczy utkwione były w podłogę.
 4 Now |        Mendel jedną rękę oparł ciężko na ramieniu chłopca, a drugą
 5 Now |       ku twarzy matki.~Dyszała ciężko, nierówno, w- piersiach
 6 Now |     dziewięć.~- A żeby was Bóg ciężko skarał za moją krzywdę -
 7 Now |   drugim rozpomni...~Westchnął ciężko, poleżał chwilę cicho i
 8 Now | wszystkich żywi!...~Ojciec się ciężko na ręku wsparł i wąsy w
 9 Now |        serce? Matka westchnęła ciężko.~- I cóż ja se mam myśleć,
10 Now |  Filipie?... Myślę, że nas Bóg ciężko dotknął tą chorobą. Myślę,
11 Now |    cicha, machnął ręką i nieco ciężko opuścił się na fotel.~Tymczasem
12 Now |       Koło potajnika i na woły ciężko. To my wtedy ostatni chleb
13 Obra|     się skurczy. Dość już było ciężko (tu głośne sieknięcie pozostałych
14 Obra|        jeszcze ciężej.~- O, co ciężko, to ciężko! - przerwał piskliwym
15 Obra|     ciężej.~- O, co ciężko, to ciężko! - przerwał piskliwym głosem
16 Obra|        toby mnie Pan Bóg za to ciężko skarał! Toć wielmożny pan
17 Obra|      się zaczynał i stękał jak ciężko chory człowiek.~Osmólec
18 Obra|            Czołgał się powoli, ciężko, ciągnąc za sobą grube swoje,
19 Obra|     Dzieciaków gromadę ma, sam ciężko pracować musi. Jedna gęba
20 Obra|      podniosła się Szymczakowa ciężko, sieknęła tak, jakby wielki
21 Obra| stróżka...~Zamilkł i westchnął ciężko, głębiej jeszcze wtulając
22 Wier|        grzbiecie łachmany,~Tak ciężko musi pracować na dzieci~
23   1 |      Przemówić nie śmie, tylko ciężko wzdycha.~. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .~
24   1 |  zmartwychwstań groby..~A jako ciężko znów iść do łańcucha~Temu,