Part

 1 Now |      chłopcem, Mendel - Jak ja ciebie małego sierotę wziął i chował,
 2 Now |   matkę także był, i piastował ciebie, nu, to nie na to ja ciebie
 3 Now |    ciebie, nu, to nie na to ja ciebie chował i nie na to ciebie
 4 Now |      ciebie chował i nie na to ciebie piastował, co by ty głupi
 5 Now |      by ty głupi był! I jak ja ciebie uczyć dał, jak ja ciebie
 6 Now |       ciebie uczyć dał, jak ja ciebie do szkoły posyłał, jak ja
 7 Now |      głupi rośniesz i nie ma u ciebie żadnej mądrości! Jakby u
 8 Now |       żadnej mądrości! Jakby u ciebie mądrość była, to by ty tego
 9 Now |         nie uciekał, że kto na ciebie "Żyd" krzyknie. A jak ty
10 Now |        ręką i dodał:~- A też z ciebie, Anulku, krzywe drewno,
11 Now |      okrutnie mi się potem bez ciebie cniło, coś ze trzy dni -
12 Now |       w tego Niemca, że się do ciebie przysiadł...~- A prawda!--. -
13 Now | ramionami.~- To i jakże wołają ciebie ? Syrycz, Huc czy Tichobaj ?
14 Obra|       czoło uśmiechając się do ciebie i rzuca w stronę korytarza
15 Obra|     silniejsza tylko, bucha na ciebie z cebra. To obiad. Stajesz
16 Obra|        są śmielsze jeszcze. Na ciebie patrzą z ciekawością, szyderczą
17 Obra|     Aresztantki rzucają się do ciebie, całują twoje ręce, twoje
18 Obra|  słyszeć, garną się później do ciebie, aby cię słuchać!~Innym
19 Obra|       opiekun najukochańszy do ciebie gada? A padnijże do nóg
20 Obra|    dziecko najmilejsze! Toć ja ciebie ubić nie chciał! Toć ja
21 Obra|        ubić nie chciał! Toć ja ciebie jak własną duszę miłował!"
22   1 |     duchów latające~Pieśnią by ciebie budziły echową,~Gdybyś ty
23   1 |  krzycz i wołaj, że zrobiono z ciebie~Rzecz zgrozy pełną, co ręce
24   1 |      zbawić, ziemio, krzyż ten ciebie~I próżna miłość ta, i ta