Part

 1 Now |      mnie gawronów dość...~- No, przecież pacierz zmówić, popatrzeć...~-
 2 Now |      każdy Żyd ma swoje wykręty! Przecież ta jedlina i ta brzezina
 3 Now |      znać było noc niespaną. Gdy przecież wypił lichą kawę, którą
 4 Now |         sprawunek!...~Wszyscyśmy przecież pamiętali, jak na to stróżka
 5 Now |          mogła na łóżku, wyrwała przecież Rudemu rondel i puściła
 6 Now |     żadnego światła- Powinniście przecież dbać o kobietę, kiedy chora.
 7 Now |         nowo usypanym torze.~Tak przecież nie było. W pustych na pozór
 8 Obra|         odparł "wielmożny" - ale przecież to wszystko podług księgi
 9 Obra|         zmieszany ,,wielmożny" - przecież masz w wyroku dwa lata,
10 Obra| poniewierany jak Onufer, miejsca przecież opuścić nie mógł, ponieważ
11 Obra|      bardzo marną była. Nie może przecież niedołęgi darmo do domu
12 Obra|        nie mogą, płaciła.~Żebrać przecież nie pójdą, nie wolno. Czy
13 Obra|         licha pójdą, nie może im przecież tak w oczy powiedzieć.~Ale
14 Obra|       wszystkim dobrze. Licytuje przecież tych hultajów od sześciu
15 Obra|        rozłaziły się w drugim, a przecież milsze były właścicielkom
16 Obra|     trzydzieści tysięcy rubli, a przecież ich nie wzięła". - Jak ja
17 Obra|        do twarzy. Przemogłam się przecież i, nie przerywając czytania,
18 Obra|          słówkiem, jakiego sobie przecież od czasu do czasu odmówić
19 Obra|   pociągnięta woskiem. Właściwie przecież jest ona tylko wypolerowana
20 Obra|  potrzeby więzienne. Nie wszyscy przecież więźniowie znajdują w warsztatach
21 Obra|    straciłam ją z oczu.~W jednej przecież izbie arsenału zatrzymałam
22 Obra|          droga dość daleka; nikt przecież nie przemówił i słowa przez
23 Wier|         zmącony i szklany,~Gdzie przecież mogły odbić się niebiosy...~