Part

 1 Now |    wypatrzyła się na mnie zblakłymi oczyma.~- Nie pójdziecie to dziś
 2 Now |          pchnął i szeroko otwartymi oczyma to na ojca. to na przybyłego
 3 Now |           spod rzęsów za Piotrusiem oczyma wodzi i uśmiecha się leciuchno,
 4 Now |  rozchełstaną na piersiach i rzucił oczyma na prawo i na lewo, niezmiernie
 5 Now |         czworobok zamknął się przed oczyma przysięgłych: w pośrodku
 6 Obra|     niepokoi się natychmiast, mruga oczyma, podchodzi i pokazuje ci
 7 Obra|       odwróciwszy głowę, pałającymi oczyma na niego spojrzała. Oryginalnie
 8 Obra|       czarniawą twarzą i zuchwałymi oczyma, po których przelatywały
 9 Obra|            twarzą do strażnika, ale oczyma zuchwale ku "wielmożnemu"
10 Obra|         epileptyk w napadzie tężca. Oczyma już nawet nie mrugał, bo
11 Obra|          progu, z wbitymi w podłogę oczyma stał tymczasem olbrzymi
12 Obra|        zbiegły mu się nad gniewnymi oczyma groźne i drgające.~Chwile
13 Obra|      znaczącą pauzę. Obejmuje potem oczyma obecnych i tak mówi dalej:~-
14 Obra|            wszystkich i raźno mruga oczyma. Oczy te są zimne, osłupiałe
15 Obra|             wysoka lekko zmrużonymi oczyma.~Namyśla się chwilę, po
16 Obra|            szybko mrugać czerwonymi oczyma i rzuca ukradkiem spojrzenia
17 Obra| odpowiedzialną za tak wielki zawód. Oczyma tymi świdruje go jak fałszywy
18 Obra|           bezmyślnie wodziły dokoła oczyma; ogół wszakże, a i o mężczyznach
19 Obra|       sprytna, śmiejąca się szarymi oczyma i zielonkawą, chudą bardzo
20 Obra|     przedpotopowego mastodonta, ale oczyma bystro rzucał na wszystkie
21 Obra|          taką, a dotąd mam ją przed oczyma.~Piąta może była rano, kiedym
22 Wier|         SĄDEM~ ~Drobny, wychudły, z oczyma jasnemi,~W których łzy wielkie
23 Wier|           na ziemi,~Patrząc na ojca oczyma smutnemi.~Jak ci, co mówić