Part

 1 Now |           punkt ciemniejszy. Był to woźny, który widząc, że nikt nie
 2 Now |            w szczękach trzasło.~Ale woźny posuwał się milczkiem na
 3 Now | westchnieniami i szeptem zmieszane. Woźny tym sobie bynajmniej nie
 4 Now |            im to pomoże! Akurat!~Tu woźny krzywi się i uśmiecha wzgardliwie.
 5 Now |            podobać nikomu.~Pierwszy woźny objawił niezadowolenie swoje
 6 Now |            Najbardziej zdumiony był woźny. Ten po prostu oczom własnym
 7 Now |      nastawioną u skroni. Ale czego woźny nie widział, to oczu pana
 8 Obra|              tak przynajmniej sądzi woźny stojący w półurzędowej postawie
 9 Obra|        patrzy. W tej chwili właśnie woźny drzwi zamyka. Zdaje się,
10 Obra|            i podnosząc głos mówi:~- Woźny, wprowadź kandydata!~Woźny
11 Obra|          Woźny, wprowadź kandydata!~Woźny przechodzi szerokim krokiem
12 Obra|            rano ogolił się właśnie; woźny pożyczył mu brzytwy. Leży
13 Obra|             amatora. Nie tylko więc woźny pożyczył mu brzytwy, ale
14 Obra|           trzymaną w ręku ustawą, a woźny odwraca się~do kąta i parska
15 Obra|           się boi! On nie chce!~Ale woźny przystępuje i bierze go
16 Obra|      chwieje jak ten liść jesienny. Woźny popycha go przed sobą, a
17 Obra|               rzecze z godnością, a woźny odwraca się do kąta i kaszle
18 Obra|             spojrzenia w kąt, gdzie woźny stoi.~Tödi Mayer uderza
19 Obra|             od razu; staremu pomaga woźny, ściągając ze złością rękawy.
20 Obra|             szeptem Kuntz Wunderli.~Woźny wyszarpuje mu ją z ręki.~-
21 Obra|          radca.~- Jak to nie wolno? Woźny nie przybił jeszcze.~- Nie
22 Obra|             Po raz pierwszy! - mówi woźny stukając laską w ziemię