1-500 | 501-1000 | 1001-1036
Part
1001 1 | gniazd gołębich szczyty.~A gdy tak nad nim rozbrzmiały
1002 1 | jękiem dzwonów - błękitami.~ ~A dzwon przed sobą powietrzne
1003 1 | sobą powietrzne gnał kręgi,~A ziemia pod nim jak pod grzmotem
1004 1 | zgrzytliwą jęków brzmiało fugą.~ ~A wtedy stanął kościół oniemiony,~
1005 1 | mgle i w chmurach zawisnął,~A ten krzyk trwogi, którym
1006 1 | chciał puścić, sznurze.~ ~A pani moja, wejrzawszy na
1007 1 | powietrzny u gniazda swojego...~A oto trup ten miastu gospodarzy~
1008 1 | pustego grodu hospodynem...~A on też patrzał na nią licem
1009 1 | patrzał na nią licem sinem.~ ~A wtem z kościoła gwar buchnął
1010 1 | hulaszczy, rozpustny, i wrzawa,~A między lipy, skąd pierzchły
1011 1 | Obozującej wśród ognisk drużyny,~A u drzwi w kozłach stały
1012 1 | ognisk rozpalonych krwawa,~A przez połowę w grubym mroku
1013 1 | A jeśli kiedy Bóg na mnie
1014 1 | bobym skonać nie miał siły.~A to, co oczy moje tam widziały,~
1015 1 | krwawe łzy po licu ronił.~ ~A wtedy ono ciche światło
1016 1 | jako wieczorowe zorze...~A ona, czarnym kirem swe oblicze~
1017 1 | widział i czuł owej nocy.~ ~A kiedy teraz samotny usiadam,~
1018 1 | gdy do nich zagadam...~A jako chmury, za wiatrem
1019 1 | konających westchnienie i jęki,~A ciemność bierze kształt
1020 1 | kształt i ku mnie dyszy.~A gdzie wyciągnę ramię, tam
1021 1 | jestem z śmierci gmachów,~A pełnym w sobie żałości i
1022 1 | posępną zapadam i duchem,~A przy mnie stoi cień wojny
1023 1 | chcę precz - i nie mogę.~ ~A kiedy o tym zadumam się
1024 1 | obłokach siedzącego Boga,~A niżej głazy ofiarne i siny~
1025 1 | w niebo z łez doliny.~ ~A wtedy w izbie mojej słyszę
1026 1 | onych pierworodnych waśni,~A bracia dotąd walczą, jak
1027 1 | skamieniałej milczenie boleści.~ ~A nie nalezion jest czas w
1028 1 | płaczą, i ziemie, co jęczą,~A odpocznienia nie najduje
1029 1 | ofiary...~Ten sam ty zawsze! A cień twej maczugi~Na całą
1030 1 | nosząca do ułów swych miody,~A kłos, co ledwo zawiązał
1031 1 | poczęty...~Z dziada na ojca, a z ojca na syna~Siew starych
1032 1 | A ty, któremum prawił te powieści,~
1033 1 | prawił te powieści,~Wstań a pójdź, niech cię uścisnę
1034 1 | nędzą i nad zbrodnią świata.~A zaś jak pielgrzym idź, a
1035 1 | A zaś jak pielgrzym idź, a wytrwaj w znoju,~A przepowiadaj
1036 1 | idź, a wytrwaj w znoju,~A przepowiadaj wieść dobrą
1-500 | 501-1000 | 1001-1036 |