Part

 1 Now |   przydrożu dziad pacierz mówi głośno i krzesiwem o krzesiwko
 2 Now |    drzwi izdebki otwierają się głośno, hałaśliwie, a w nich ukazuje
 3 Now |    wystraszony rozszlochał się głośno. Student z naciskiem~drzwi
 4 Now |    młynka z nim wywinął. Potem głośno się rozśmiał, Piotrusia
 5 Now |        oczy ręką i zaszlochała głośno. Ojciec całował ją po głowie.~-
 6 Now |         i słucha. Aż westchnie głośno, jakby sam nagle ożył, i
 7 Now |     mówić kazał, sam zacząwszy głośno.~Podniósł ojciec twarz i
 8 Now |         Rozpoczyna raz jeszcze głośno i liczy na jarmarki. Tak,
 9 Now |        zapytał pan prezydujący głośno i dobitnie, czy podsądni
10 Obra| pociągając nosami i wzdychając głośno. Jeśli której zapytasz o
11 Obra|       twoją uwagą, mówi bardzo głośno i bardzo obficie.~Gdy wzrok
12 Obra|       które stoją, i odmawiasz głośno, z wolna: "Ojcze nasz", "
13 Obra|  Chociaż drzwi skrzypnęły dość głośno. Dzika nie poruszyła się
14 Obra|  wielmożnego" całował chlipiąc głośno.~- No, no! Bez tych czułości -
15 Obra|      śmiejąc się i rozmawiając głośno. Nie ma w tym zebraniu nic
16 Obra|    patrzą na starego i gawędzą głośno. Nie leży to w interesie
17 Obra|        panowie - odzywa się on głośno. - Czy przypatrzyliście
18 Obra|    balasków, zaczyna się śmiać głośno.~- Dalej! Dalej! - wołają. -
19 Obra|   odwraca się do kąta i kaszle głośno.~- Jak to nie może? - ujmuje
20 Obra|     takiejże uprzęży, ujadając głośno, donośnie.~ ~
21 Obra|        Lenartowicza i czytałam głośno. Zeszła się kobiet pełna
22 Obra|      ja i ona zadziwiłyśmy się głośno, była to bowiem ta sama