Part

 1 Now |      jękiem wołał po swojemu do Boga, uchylił kapelusza. Scena
 2 Now |     wszystkie ludzie od jednego Boga stworzone są.~Złożył dwa
 3 Now |    potopić! Raz. że się un Pana Boga bał, a drugi raz. że un
 4 Now | sprawiedliwość, coby się ludzie Boga bali!... Nu, ja tego chcę!
 5 Now |     jadł...~- Ja "kadryla"? Jak Boga kocham, tak nie jadłem!...~
 6 Now |    takie nie zdobył.~- Jak Pana Boga kocham! - przysiągł się
 7 Now |      łóżku podniosła. - Bój się Boga, Filip! A toć nas ona wszystkich
 8 Now |   strzeże. Nikt wszakże chwalić Boga, nie poglądał stamtąd, Za
 9 Obra|        człowiek nie pijany, jak Boga kocham, tak akuratnie między
10 Obra|      trzeci raz już tu, Chwalić Boga siedzi, to wie, co do czego
11 Obra|        nosił! Człowiek, chwalić Boga, swój wyrok ma i za swój
12 Obra|   dodając za każdym razem: "jak Boga kocham, proszę wielmożnego
13 Wier|          A od nas tutaj do Pana Boga~I pacierz nie doleci..."~ ~.........................................~ ~
14 Wier|     bierze...~A skowroneczek do Boga leci~I śpiewa swe pacierze...~ ~
15   1 |     gasnących gwiazd, pod okiem Boga,~Który snadź patrzał na
16   1 | Gotowych wielbić lub przeklinać Boga,~Po tym uporze, który w
17   1 |  pacierza,~Czuła, że wzrokiem w Boga gdzieś uderza.~ ~Teraz stanęła
18   1 |        musi..."~Zaprawdę, wojna Boga nawet kusi.~ ~I szła, spuściwszy
19   1 |         ci wszyscy są tu w ręku Boga,~A Bóg ich w polu zostawia
20   1 |         i gwiazda przewodnia,~W Boga wpatrzona, szła cicha i
21   1 |     Wielka, gorąca łza i tak do Boga~Apelujący stał, z tą łzą
22   1 |    Kreślę w obłokach siedzącego Boga,~A niżej głazy ofiarne i