Part
1 Now | wyschłe i żylaste ręce.~- Nu - zawołał z pewną porywczością w głosie -
2 Now | co i każdemu.~-Ma być! - zawołał triumfalnie zegarmistrz
3 Now | Jakub.~- Kubuś, pójdź tu! - zawołał jakby pierwszy raz przypominając
4 Now | zaczął. Ojciec mnie tymczasem zawołał, choć mu się jeszcze ręce
5 Now | skostniałe ręce. od proga~zawołał:~- Ciesz się, Anulku! Wisła
6 Now | harmonijki?...~- Felek!... - zawołał matka słabym głosem z łóżka.~
7 Now | marynowany.~- To dobrze! - zawołał Felek. - Walę na pajaca.~
8 Now | uderzył.~- Ano, stara! -zawołał obracając ją łbem do światła.
9 Now | Nastąp! Noga! Ano!... - zawołał uderzając szkapę, która
10 Now | ustawiono trumnę.~- Wio! - zawołał pan Łukasz. Szkapa ruszyła,
11 Now | szare postacie.~- Bliże! - zawołał adwokat, któremu wzrok rozbłysnął
12 Now | mówią. Ten sam pan mówi. co zawołał chadzicie. Rozumie go doskonale.
13 Now | Kozyrek!... Kozyrek heto ! - zawołał przenikliwym, dziecięcym
14 Now | natychmiast malec.~- Dobre! - zawołał obrońca. - A we wsi jak
15 Obra| się z fotela.~- Jakub! - zawołał na strażnika - wyprowadzić
16 Obra| go zaczął.~- A to co? - zawołał nagle i podniósł wzrok na
17 Obra| wzrokiem.~- Tam do licha - zawołał wreszcie pan nadzorca zapomniawszy
18 Obra| Proszę wielmożnego - zawołał zdyszany, robiąc "front"
19 Obra| butem zatarł.~- No, no! - zawołał marszcząc czoło pan nadzorca. -
20 Obra| wielmożnego" wyciągnął:~- Panie! - zawołał - Panoczku! Panie miłosierdny !
21 Obra| ale gdy kupiec na niego zawołał, łzy ocierał i znów do roboty
|