Part
1 Now | patrzył na dziadka zalęknionym wzrokiem. Nigdy go jeszcze tak gniewanym
2 Now | przenikając go pałającym wzrokiem. Po chwili wyprostował się.
3 Now | kąt ten patrzyła smutnym wzrokiem, wstał tedy ojciec od kaszy,
4 Now | ławie. Patrzyła na mnie wzrokiem smutnym, zmęczonym, osłupiałym
5 Now | klęcząc, trzepał pacierz z wzrokiem utkwionym w szkapę.~Zrobiła
6 Now | obecnych lekko zdziwionym wzrokiem.~Minuta ubiegała za minutą,
7 Now | się i osowiałym, niepewnym wzrokiem po obecnych powiódł.~Co
8 Now | to drugie oko. uderzając wzrokiem z dołu w bok. jak to czyni
9 Now | obrońcę niepewnym, osowiałym wzrokiem.~"Coże on, duszeczka! Kpi
10 Now | patrzący na wszystko rozważnym wzrokiem, widział, jak się łańcuch
11 Now | głowę i uderzywszy bystrym wzrokiem w samą twarz dzieciaka zapytał
12 Now | czas objąć ją należycie wzrokiem, kiedy nagle rozdzieliła
13 Obra| patrzył ku drzwiom pytającym wzrokiem. Trzech z deputacji podstąpiło
14 Obra| przenikało się wzajemnie wzrokiem.~- Tam do licha - zawołał
15 Obra| spojrzał na niego zmąconym wzrokiem; na jego twarz śmiertelnie
16 Obra| wodzi po obecnych ożywionym wzrokiem, a gdy nikt nie podbija
17 Obra| wpatrywała we mnie natężonym wzrokiem i której dłonie złożone
18 Wier| podniosła się męce~I znowu wzrokiem błyszczącym i suchym~Patrzyła
19 1 | święte obrazy,~Pod moim wzrokiem ból pięćkroć ją zmienił:~
20 1 | miała pacierza,~Czuła, że wzrokiem w Boga gdzieś uderza.~ ~
21 1 | sterczące sęki.~ ~Ledwie objąłem wzrokiem to widzenie,~Gdy zabrzmiał
|