Part

 1 Now |          w tę uliczkę, która jest wśród wielkiego miasta jakby odrębnym,
 2 Now |        zaległo milczenie.~A wtedy wśród tej ciszy podniósł Mendel
 3 Now |       widoki; przykucnęliśmy tedy wśród nagromadzonych tam śmieci
 4 Now |         je!... -rozległ się nagle wśród tej ciszy cienki głos Piotrusia,
 5 Obra|            to prawda. Ale umarłby wśród swoich przynajmniej. I wnuki...
 6 Obra|  wstrząśnięty. Po takiej to mszy, wśród tego tragicznego tłumu zabrzmiała
 7 Obra|     klombami kwiatów, trawnikami, wśród których wznoszą się dawniej
 8 Obra|      otwierały się gdzieniegdzie, wśród pustki tej brzęk kajdan
 9 Wier|           potu.~Po dniu spędzonym wśród maszyn łoskotu~Chciałby
10 Wier|          wtedy nawet my, my sami,~Wśród narodowych skarbów i pamiątek~
11 Wier|          i bólu,~Co żłobią bruzdy wśród zwiędłych tych twarzy...~
12 Wier|      wstrząsały ubogie te ściany,~Wśród których nędzarz tak rzadko
13 Wier|           musi pracować na dzieci~Wśród skrzących mrozów i wietrznej
14 Wier|        Ten szereg drobnych grobów wśród cmentarza,~Co myśliciela
15   1 |            A już my wtenczas byli wśród zieleni~Lip rozkwieconych,
16   1 | przestrachu,~Mroczny strop wisiał wśród ciężkiej zadumy,~Jasność
17   1 |  Strzaskany mając czub, jak maszt wśród burzy,~I bursztynowych żywic
18   1 |      piekielne siły,~Bo i kobiety wśród tych hien były.~ ~A tam,
19   1 |       żałosne głosy, które drżały~Wśród pustych domostw, jęk czyniąc
20   1 |       pijana czerniawa~Obozującej wśród ognisk drużyny,~A u drzwi
21   1 |       patrzę w ciemność, i słyszę wśród ciszy~Ust konających westchnienie