Part

 1 Now |    Mendel, to już my go nazwali Jakub.~- Kubuś, pójdź tu! - zawołał
 2 Now |    kolący...~- Mendel Gdański i Jakub Gdański - rzekł po chwili
 3 Obra|        podniósł się z fotela.~- Jakub! - zawołał na strażnika -
 4 Obra|         mu sumienie roztrząsnę.~Jakub zwrócił się na lewo w tył,
 5 Obra|   wszystko podług księgi idzie. Jakub! podaj no księgę!~Podał
 6 Obra|          podaj no księgę!~Podał Jakub czarno oprawny wolumin,
 7 Obra|         chcą iść do kancelarii. Jakub biega od numeru do numeru,
 8 Obra|     jeszcze jeden numer". Stary Jakub, idący tym razem przede
 9 Obra|    aresztantka?~- Iii - odrzekł Jakub machnąwszy ręką - taka niby
10 Obra|      chwili doszliśmy do drzwi. Jakub klucz przekręcił w zamku
11 Obra|         wcisnęła. Dopiero kiedy Jakub do stolika podszedł i zapytał,
12 Obra|     skrojona. Brwie - jak mówił Jakub - silnie ściągnięte, schodziły
13 Obra|       Nie opodal ode drzwi stał Jakub. Spojrzał na mnie, pokiwał
14 Obra|         wszedł starszy strażnik Jakub, inaczej świętym Piotrem
15 Obra| więźniowie, i to z powodzeniem. Jakub, stary strażnik, znał ją
16 Obra|  zwykłej bezczelności, bo stary Jakub splunął w bok i z szelestem
17 Obra|          Zapatrzył się na niego Jakub, a tak był przejęty mistrzowskim
18 Obra|    wielmożnego", stanęły.~Stary Jakub miał je za to do połowy
19 Obra|       do niemożliwości, a stary Jakub szyję z niebieskiej obwiązującej
20 Obra|      spotkawszy go na schodach.~Jakub spojrzał na mnie z namysłem,
21 Obra|    choroby?~- Choroby - odrzekł Jakub, z wolna otrząsając szczyptę -