Part

 1 Now |        aż psi wyją. To nie daj Boże iść człowiekowi w pobliskości,
 2 Now |        jak "Dziady"... Nie daj Boże takich "Dziadów" nikomu~-
 3 Now |       by się mógł. Oj, nie daj Boże takiego życia nikomu! A
 4 Now |        nie chciał. Ot. żal się Boże takiego pochowu! Mogiły
 5 Now |  lepiej kupą się trzymać, broń Boże jakiego przestrachu.~A droga
 6 Now |     bić się w piersi zaczęłam. Boże, bądź miłościw grzesznej
 7 Now | miłościw grzesznej duszy jego! Boże, bądź milościw...~Wołam
 8 Now |          Wszystko dobrze, broń Boże od złego! - odrzekł Mendel
 9 Now |       nie chciał, żeby go broń Boże nie przestraszyć, bo to
10 Now |   zrobię...~- A jakby, nie daj Boże - tu głową wskazał na matkę,
11 Now |    trzy sery i osełka masła.~- Boże ty mój! Toże nasz brat z
12 Obra|    miał pozostać dłużnym. Broń Boże. Ale da ci taką odpowiedź,
13 Obra|     się w opiekę" albo "Święty Boże". Gdy skończysz, spostrzegasz,
14 Obra|       ją z zegarem gminy. Miły Boże, po co się człowiek ma śpieszyć.
15 Obra|    coraz silniej. - Miłosierny Boże! Po cóż tu jakie warunki?
16 Obra|       tam z własnej winy. Broń Boże! Wszystkie były czyste jak
17 Wier|   myślał sobie: „Czemu to, mój Boże,~Choć Chrystus przyszedł,
18 Wier|         i ksiądz sam nie ma~Na Boże Ciało, na procesy!,~Takiego
19   1 |      głowy!~Bodajeś pierwej... Boże, mocny Boże!~Już, już wyciąga!...
20   1 | Bodajeś pierwej... Boże, mocny Boże!~Już, już wyciąga!... Puśćcież
21   1 |        wtedy ono ciche światło boże~Zgasło nad czołem mojej