Part

 1 Now |          nie mogący zwyciężyć tej swojej żałości.~Ano, dobyli go
 2 Now |     dostojność swojego nazwiska i swojej tradycji.~- Nu, co un jest
 3 Now |           w to miasto un żyje. ze swojej pracy, w to miasto ma grób
 4 Now |      swego i matki swojej- i żony swojej, i córki swojej. Un i sam
 5 Now |    swojej- i żony swojej, i córki swojej. Un i sam w to miasto kości
 6 Now |           W cudzy dom?... Un tu w swojej stancji siedzi! w swój dom!
 7 Now |         że nie miał, w kancelarii swojej pusty stołek przed dodatkowym
 8 Now |      zjeść, ani wypocząć me można swojej porze!~Jeden tylko prokurator
 9 Obra|          wrzasnął parobek z całej swojej siły. - A prr!... A gdzie!... -
10 Obra|        znak obecności i czujności swojej.~Tymczasem w bramę wjechał
11 Obra|       Niech i inni posłuchają dla swojej nauki. A potem do mnie tu
12 Obra|         bowiem zaraz po egzekucji swojej stracił przytomność, a potem
13 Obra|     której pomimo ogromnej budowy swojej tak zetlał, że zdawało się,
14 Obra|       penitentkę, która koleżance swojej zrobiła dziurę w głowie
15 Obra| Towarzyszka moja, pomimo wielkiej swojej słodyczy i dobroci, także
16 Obra|           ustawicznego dowodzenia swojej niewinności, zrobiły się
17 Obra|      gmach nie ma w architekturze swojej nic więziennego. Jest to
18 Obra|           pozór argusie, któryś w swojej filozoficznej wyższości
19 Obra|          płakać i powlokła się do swojej roboty. Od czasu, jakem
20 Obra|       straciły na zewnątrz nic ze swojej ponurej grozy. Jest to prawdziwe