Part

 1 Obra|               Pod piątym rewolucja! Osmólec tak tłucze Onufra, że go
 2 Obra|             razów, jakie jej świeżo Osmólec zadał, znać było, że wyrazu
 3 Obra|           rozkazów "wielmożnego".~- Osmólec - rzekł pan nadzorca silnym
 4 Obra|           powtórzył po nim zuchwale Osmólec, przekrzywiając głowę i
 5 Obra|         wszakże nie zważał na to, a Osmólec tak mówił dalej:~- Niech
 6 Obra|          trzęsła się coraz silniej. Osmólec całkiem się tymczasem do
 7 Obra|             po drugie - mówił dalej Osmólec - człowiek trzeci raz już
 8 Obra|             pełna.~- A dziś - mówił Osmólec obtarłszy usta wierzchem
 9 Obra|          ale nikt nie zważał na to.~Osmólec zaś tak rzecz swoją kończył:~-
10 Obra| sprawiedliwości robić tu nie wolno!~Osmólec rzucił spode łba na "wielmożnego"
11 Obra|           przyjacielstwa! - chlipał Osmólec. - Hu! hu! hu!... Bóg tylko
12 Obra|       ojcowską surowością w głosie.~Osmólec jednak chlipać nie ustawał.~-
13 Obra|       języka rad słuchał.~Tymczasem Osmólec plackiem na podłogę padł
14 Obra|             Hu! hu! hu!... - beczał Osmólec plackiem na podłodze leżący. -
15 Obra|              Rozumiem!~Podniósł się Osmólec, stęknął, pociągnął kilka
16 Obra|          jak ciężko chory człowiek.~Osmólec przechodząc koło niego rękę
17 Obra|              Szturchnął go ponownie Osmólec.~- Dalej go! Będziesz tu
18 Obra|   roztkliwionego liryzmu.~Widząc to Osmólec znów kilka kroków ku środkowi
19 Obra|           palcach ją ważąc.~- A cóż Osmólec? - zapytałam jeszcze.~Stary
20 Obra|    czmychnął.~- Iii... Cóż tam taki Osmólec! - rzekł wreszcie. - Takiemu